21.4.2012
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 118/8
Αναίρεση που άσκησαν στις 25 Νοεμβρίου 2011 οι HGA Srl κ.λπ. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 20 Σεπτεμβρίου 2011 στις υποθέσεις T-394/08, T-408/08, T-453/08 και T-454/08, Regione autonoma della Sardegna κ.λπ. κατά Επιτροπής
(Υπόθεση C-630/11 P)
2012/C 118/12
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσες: HGA Srl κ.λπ. (εκπρόσωποι: G. Dore, F. Ciulli και A. Vinci, δικηγόροι)
Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Regione autonoma della Sardegna, Selene di Alessandra Cannas Sas κ.λπ.
Αιτήματα των αναιρεσειουσών
Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει ή/και να μεταρρυθμίσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Σεπτεμβρίου 2011, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-394/08, T-408/08, T-453/08 και T-454/08·
—
να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 3ης Ιουλίου 2008 (κρατική ενίσχυση C1/2004 Ιταλία — SG-Greffe (2008) D/204339), σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων aiuto «Περιφερειακός Νόμος αριθ. 9 του 1998 — Καταχρηστική χορήγηση της ενισχύσεως N 272/98»
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Οι αναιρεσείουσες προβάλλουν έξι λόγους αναιρέσεως.
Με τον πρώτο λόγο, προβάλλουν, ειδικότερα, παράβαση ουσιώδους τύπου, παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή των άρθρων 4, 6, 7 και 16 του κανονισμού (ΕΚ) 659/99 (1), προσβολή της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της αρχής της ασφάλειας δικαίου, καθώς και παράβαση του άρθρου 81 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου. Η απόφαση της Επιτροπής είναι παράνομη καθόσον εκδόθηκε μετά τη διόρθωση του χαρακτηρισμού ως ενίσχυση, ενώ η διόρθωση αυτή δεν προβλέπεται σε οποιαδήποτε διάταξη. Περαιτέρω, η κίνηση της διαδικασίας κατόπιν της διορθώσεως κοινοποιήθηκε τρία έτη και έξι μήνες αφότου η Επιτροπή έλαβε όλα τα έγγραφα σχετικά με την ενίσχυση. Ο λόγος αυτός προβλήθηκε πρωτοδίκως, αλλά το Γενικό Δικαστήριο παρέλειψε να αποφανθεί σχετικώς.
Ο δεύτερος λόγος αφορά προσβολή της αρχής της ασφάλειας δικαίου και της αρχής της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, καθώς και παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή των άρθρων 4, 7, 10 και 16 του κανονισμού (ΕΚ) 659/99. Η απόφαση της Επιτροπής εκδόθηκε κατά παράβαση των προβλεπόμενων διαδικαστικών προθεσμιών.
Ο τρίτος λόγος αφορά παράβαση του άρθρου 108 ΣΛΕΕ και των άρθρων 1, 7, 14 και 16 του κανονισμού (ΕΚ) 659/99. Προς στήριξη του λόγου αυτού, οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι η απόφαση της Επιτροπής είναι παράνομη διότι η ενίσχυση ουδέποτε τροποποιήθηκε από την Regione όσον αφορά τις προβλέψεις του Περιφερειακού Νόμου αριθ. 9/1998.
Με τον τέταρτο λόγο προβάλλεται προσβολή και εσφαλμένη εφαρμογή της αρχής της αναγκαιότητας, της αρχής της παροχής κινήτρου και της αρχής της προστασίας του ανταγωνισμού, καθώς και συνακόλουθη παράβαση των άρθρων 7 και 14 του κανονισμού (ΕΚ) 659/99, παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 108 ΣΛΕΕ, έλλειψη αιτιολογίας και παράβαση του άρθρου 81 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου. Κατά τις αναιρεσείουσες, η απόφαση της Επιτροπής είναι παράνομη κατά το ότι, στην πραγματικότητα, αποδόθηκε στην ενίσχυση χαρακτήρας κινήτρου, γεγονός το οποίο η Επιτροπή θα έπρεπε να επαληθεύσει ακόμη και στην περίπτωση υποβολής αιτήσεως μετά την έναρξη εργασιών. Το Γενικό Δικαστήριο δεν αποφάνθηκε επί του ζητήματος αυτού.
Ο πέμπτος λόγος αφορά προσβολή των αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης υπό διαφορετική οπτική και παράβαση του άρθρου 14 του κανονισμού (ΕΚ) 659/99. Η απόφαση στηρίχθηκε στην εσφαλμένη παραδοχή ότι ο κοινοτικός δικαστής δεν μπορεί να αξιολογήσει τη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη που δημιουργείται στους δικαιούχους από μέρους εθνικών οργάνων.
Ο τελευταίος λόγος αφορά προσβολή της αρχής της αμεροληψίας και της αρχής της προστασίας του ανταγωνισμού. Το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως έκρινε ότι η Επιτροπή δεν εισήγε άνιση μεταχείριση με την προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία διαπιστώθηκε η υποχρέωση ανακτήσεως της χορηγηθείσας στις αναιρεσείουσες ενισχύσεως και, ταυτοχρόνως, διαπιστώθηκε ότι υπήρχε χαρακτήρας κινήτρου ως προς δέκα άλλες επιχειρήσεις οι οποίες είχαν αρχίσει εργασίες με την υποβολή της αιτήσεως, καίτοι η υποβολή της αιτήσεως δεν διασφάλιζε τη λήψη της ενισχύσεως.
(1) ΕΕ L 83, σ. 1.
Full & Egal Universal Law Academy