21.4.2012
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 118/10
Αναίρεση που άσκησε στις 8 Δεκεμβρίου 2011 η Grand Hotel Abi d'Oru SpA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 20 Σεπτεμβρίου 2011 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-394/08, T-408/08, T-453/08 και T-454/08, Regione autonoma della Sardegna κ.λπ. κατά Επιτροπής
(Υπόθεση C-633/11 P)
2012/C 118/15
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Grand Hotel Abi d’Oru SpA (εκπρόσωποι: D. Dodaro και R.F. Masuri, avvocati)
Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Regione autonoma della Sardegna, Selene di Alessandra Cannas Sas κ.λπ.
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 20ής Σεπτεμβρίου 2011 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-394/08, T-408/08, T-453/08 και T-454/08 καθ’ ό μέρος:
α)
απορρίπτεται η αιτίαση της προσφεύγουσας και νυν αναιρεσείουσας περί αθετήσεως της υποχρεώσεως περί κοινοποιήσεως της διορθωτικής αποφάσεως, κατά την έννοια του άρθρου 254, παράγραφος 3, ΕΚ και του άρθρου 20, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 (1) (σκέψεις 103 έως 112 της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου),
β)
απορρίπτεται η αιτίαση της προσφεύγουσας και νυν αναιρεσείουσας περί ελλείψεως αιτιολογίας ως προς το αν οι επίδικες ενισχύσεις έχουν τον χαρακτήρα κινήτρου (σκέψεις 136 έως 145 και 218 έως 228 της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου)
λόγω παραποιήσεως των προβαλλομένων με την προσφυγή λόγων ακυρώσεως, πλάνης περί το δίκαιο, ελλείψεως λογικής και αντιφατικότητας της συλλογιστικής,
—
να ακυρώσει την απόφαση 2008/854/ΕΚ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 2008, σχετικά με το καθεστώς ενισχύσεων «περιφερειακός νόμος 9 του 1998 — καταχρηστική χορήγηση της ενισχύσεως N 272/98» C 1/04 (πρώην NN 158/03 και CP 15/2003) (ΕΕ L 302, σ. 9);
—
να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση πάσχει πεπλανημένη εφαρμογή του άρθρου 254 ΕΚ αλλά και του κανονισμού (ΕΚ) 659/99, έλλειψη λογικής και αντιφατικότητα της συλλογιστικής καθ’ ό μέρος εκτιμάται ότι «η απόφαση περί διορθώσεως απευθυνόταν αποκλειστικώς στην Ιταλική Δημοκρατία και όχι στους υπαχθέντες το επίδικο καθεστώς ενισχύσεων. Κατά συνέπεια, το άρθρο 254, παράγραφος 3, ΕΚ, δεν επέβαλε στην Επιτροπή την υποχρέωση να κοινοποιήσει την απόφαση περί διορθώσεως στην Grand Hotel Abi d’Oru» (σκέψη 107 της αποφάσεως). Η ανωτέρω συλλογιστική έρχεται σε αντίθεση, κατά τη γνώμη της νυν αναιρεσείουσας, προς τις σκέψεις 71 και 72 της ιδίας αποφάσεως.
Ακολούθως, με την απόφαση δεν αναγνωρίζεται ο διακριτός λειτουργικός χαρακτηρισμός της αποφάσεως περί διορθώσεως σε σχέση με την απόφαση περί κινήσεως της διαδικασίας, η υπαγωγή της οποίας σε ήδη κινηθείσα διαδικασία επιβάλλει, κατά την άποψη της νυν αναιρεσείουσας, την υποχρέωση να ληφθούν υπόψη τα μέρη τα οποία συμμετέσχον συγκεκριμένα στην εν λόγω διαδικασία. Η διαπραχθείσα εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου πλάνη, η οποία συνίσταται στην εξομοίωση της αποφάσεως περί διορθώσεως με την απόφαση περί κινήσεως διαδικασίας, εμπεριέχει πεπλανημένη αξιολόγηση της εκτάσεως εφαρμογής του άρθρου 20, παράγραφος 1, του κανονισμού 659/1999.
Ακολούθως, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παραμόρφωσε τους προβαλλόμενους με την προσφυγή λόγους ακυρώσεως. Υπάρχει πλάνη περί το δίκαιο, έλλειψη λογικής και αντιφατικότητα της συλλογιστικής καθόσον το Γενικό Δικαστήριο δεν αιτιολόγησε, ούτε καν εμμέσως, τους λόγους απορρίψεως της αιτιάσεως περί πρόδηλης πλάνης της Επιτροπής κατά την εκτίμηση των κινήτρων της ενισχύσεως.
Τέλος, τόσο η Επιτροπή με την προσβαλλόμενη απόφασή της, όσο και το Γενικό Δικαστήριο με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του, παραμόρφωσαν τις προθέσεις της νυν αναιρεσείουσας, αποδίδοντάς της την πρόθεση να αγνοήσει σε ατομικό επίπεδο απόφαση, το σημείο αναφοράς της οποίας ήταν συγκεκριμένο γενικό καθεστώς, εξαιτίας δε της ασάφειας αυτής δεν προέβησαν πεπλανημένως στην εκτίμηση της επιπτώσεως την οποία μπορούσαν να έχουν επί της εκτιμήσεως του περιεχομένου του καθεστώτος ενισχύσεως εν γένει τα υποβληθέντα ενώπιόν τους από την νυν αναιρεσείουσα στοιχεία.
(1) ΕΕ L 83, σ. 1.
Full & Egal Universal Law Academy