25.2.2012
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 58/5
Προσφυγή της 14ης Δεκεμβρίου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
(Υπόθεση C-641/11)
2012/C 58/06
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: G. Rozet και L. Pignataro)
Καθής: Ιταλική Δημοκρατία
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 45 ΣΛΕΕ και από το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 492/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2011, που αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων στο εσωτερικό της Ένωσης (1), διατηρώντας σε ισχύ το θεσπισθέν προαπαιτούμενο κριτήριο επιλογής των υποψηφίων περί διαμονής στην επαρχία του Bolzano επί τουλάχιστον 2 έτη, όπως προβλέπει το άρθρο 12 του προεδρικού διατάγματος 752/1976·
—
να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Με την προσφυγή της, η Επιτροπή βάλλει κατά της θεσπίσεως ενός προαπαιτούμενου κριτηρίου επιλογής των υποψηφίων περί διαμονής επί τουλάχιστον δύο έτη στην επαρχία του Bolzano (Trentino Alto Adige), κριτηρίου το οποίο έρχεται σε αντίθεση ενδεχομένως με τις επιβαλλόμενες από το άρθρο 45 ΣΛΕΕ, καθώς και από το άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΕ) 492/2011, υποχρεώσεις. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι, σύμφωνα με πάγια νομολογία του Δικαστηρίου, το άρθρο 45 ΣΛΕΕ σε θέματα ίσης μεταχειρίσεως απαγορεύει όχι μόνον τις εμφανείς διακρίσεις λόγω ιθαγενείας αλλά και κάθε μορφή συγκεκαλυμμένης διακρίσεως, η οποία, κατ’ εφαρμογή άλλων κριτηρίων αναφοράς, καταλήγει στην πράξη στο ίδιο αποτέλεσμα (βλ., ειδικότερα, απόφαση του Δικαστηρίου της 26ης Μαΐου 1996, C-237/94, O' Flynn, Συλλογή 1996, σ. 2617, σκέψη 17). Τούτο συντρέχει ειδικότερα όταν πρόκειται για μέτρο εισάγον δυσμενή διάκριση λόγω κατοικίας.
Στην απάντησή τους επί της αιτιολογημένης γνώμης της 6ης Αυγούστου 2010, οι ιταλικές αρχές παραδέχθηκαν ότι «η απαντώσα στο άρθρο 12 του προεδρικού διατάγματος 752/1976 ρήτρα περί κατοικίας θα μπορούσε να εμπεριέχει στοιχεία έμμεσης δυσμενούς διακρίσεως και ως εκ τούτου να έρχεται σε αντίθεση προς το άρθρο 45 ΣΛΕΕ» και ότι «προς επίλυση του εν λόγω ζητήματος, πρόκειται να τροποποιηθεί άνευ ετέρου η διάταξη του εν λόγω άρθρου». Εντούτοις, η Επιτροπή ουδεμία έλαβε μέχρι σήμερα πληροφορία σχετικά με την εν λόγω τροποποίηση, οπότε εκλαμβάνει ότι το προβλεπόμενο από το άρθρο 12 του προεδρικού διατάγματος 752/1976 προαπαιτούμενο της κατοικίας εξακολουθεί να ισχύει.
(1) ΕΕ L 141, σ. 1.
Full & Egal Universal Law Academy