10.3.2012
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 73/20
Αναίρεση που άσκησε στις 27 Δεκεμβρίου 2011 η Alliance One International κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 12 Οκτωβρίου 2011 στην υπόθεση T-41/05, Alliance One International κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
(Υπόθεση C-679/11)
2012/C 73/36
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Alliance One International, Inc. (πρώην Dimon, Inc.) (εκπρόσωποι: M. Odriozola, A. Vide)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο στις 12 Οκτωβρίου 2011 επί της υποθέσεως T-41/05, στο μέτρο που η απόφαση αυτή απορρίπτει τους ισχυρισμούς περί πρόδηλης πλάνης εκτιμήσεως κατά την εφαρμογή των άρθρων 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και 23, παράγραφος 2, του κανονισμού 1/2003 (1), περί ανεπαρκούς αιτιολογίας και περί παραβιάσεως της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως όσον αφορά την εκτίμηση ότι η Alliance One International, Inc., πρώην Dimon, Inc., είχε εις ολόκληρον ευθύνη·
—
να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής, της 20ής Οκτωβρίου 2004, στην υπόθεση COMP/C.38.238/B.2 — Ακατέργαστος καπνός — Ισπανία), στον βαθμό που αφορά την αναιρεσείουσα, και να μειώσει αναλόγως το πρόστιμο που της επιβλήθηκε, και
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
1)
Η Alliance One International Inc., πρώην Dimon Inc., (στο εξής: αναιρεσείουσα) ζητεί από το Δικαστήριο: i) να αναιρέσει την απόφαση της 12ης Οκτωβρίου 2001 που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο στην υπόθεση T-41/05, κατά το μέτρο που ορίζει ότι η Alliance One International Inc. (στο εξής: AOI), πρώην Dimon Inc, (στο εξής: Dimon) έχει εις ολόκληρον ευθύνη για την παράβαση που διέπραξε η Agroexpansión ii) να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής της 20ής Οκτωβρίου 2004 στην υπόθεση COMP/C.38.238/B.2 — Ακατέργαστος καπνός — Ισπανία, κατά το μέτρο που αφορά την αναιρεσείουσα και να μειώσει αναλόγως το επιβληθέν στην αναιρεσείουσα πρόστιμο· iii) να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
2)
Πρώτον, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η Επιτροπή και το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσαν εσφαλμένα τα άρθρα 101, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και 23, παράγραφος 2 του κανονισμού 1/2003, κρίνοντας την AOI υπεύθυνη για την παράβαση που διέπραξε η Agroexpansión. Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο ενήργησε κατά προσβολή των δικαιωμάτων της άμυνας και κατά παράβαση του άρθρου 296 ΣΛΕΕ, ερμηνεύοντας στο πλαίσιο της αποφάσεως (ήτοι ex post facto) τη σχετική με τις προϋποθέσεις αποδείξεως αιτιολογία της αποφάσεως της Επιτροπής. Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει, κατά συνέπεια, ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά τον καθορισμό της μεθόδου καταλογισμού της ευθύνης λόγω της εφαρμογής, ειδικότερα, μιας διττής μεθόδου καταλογισμού, η οποία εισήγαγε δυσμενή διάκριση μεταξύ των εταιριών αναλόγως της βασιμότητας της επιχειρηματολογίας τους στο πλαίσιο της προσφυγής, χωρίς ωστόσο να καθορίσει περαιτέρω κανόνες. Επιπλέον, κατά την αναιρεσείουσα, το Γενικό Δικαστήριο έπρεπε οπωσδήποτε να λάβει υπόψη το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε στο πλαίσιο της αποφάσεώς της τον ισχυρισμό της περί μη ανατροπής του τεκμηρίου ευθύνης.
3)
Δεύτερον, η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στερεί από την αναιρεσείουσα τα δικαιώματα που αντλεί από τις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης, από την ΕΣΠΑΔ και από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που αποτελούν μέρος της Συνθήκης της Λισσαβώνας και, ως εκ τούτου, έχουν ισχύ δικαιωμάτων που απορρέουν από το πρωτογενές δίκαιο.
4)
Τρίτον, μολονότι το Γενικό Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι η αναιρεσείουσα δεν έπρεπε να θεωρηθεί υπεύθυνη για την παράβαση που διέπραξε η Agroexpansión κατά την περίοδο πριν από τις 18 Νοεμβρίου 1997, εντούτοις δεν συνήγαγε από την πλάνη της Επιτροπής τα αναγκαία συμπεράσματα και επέτρεψε δυσμενή διάκριση σε βάρος της αναιρεσείουσας. Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει, αφενός, ότι το αρχικό ποσό του προστίμου θα έπρεπε να αυξηθεί κατά 30 % μόνο· στην αντίθετη περίπτωση, η Dimon θα υφίστατο δυσμενή διάκριση έναντι των λοιπών αποδεκτών της αποφάσεως. Αφετέρου, η αναιρεσείουσα επισημαίνει ότι η Επιτροπή υπέπεσε σε πλάνη, διότι έλαβε υπόψη της τον κύκλο εργασιών που πραγματοποίησε η Dimon το 2003 προκειμένου να δικαιολογήσει την αύξηση του βασικού ποσού του προστίμου βάσει της πέμπτης παραγράφου του τμήματος 1.A των κατευθυντήριων γραμμών του 1998.
5)
Τέλος, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι μπορούσε βασίμως να αξιώσει μείωση του ποσού του προστίμου της βάσει του τμήματος B, σημείο 3, τρίτη περίπτωση, των κατευθυντηρίων γραμμών του 1998 για τον υπολογισμό των προστίμων. Κατά την άποψή της, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε σφάλμα επί του σημείου αυτού, καθόσον: i) έκρινε ότι η ελαφρυντική περίσταση δεν είχε εφαρμογή στην προκειμένη υπόθεση λόγω της φύσεως της παραβάσεως και ii) δέχθηκε το επιχείρημα της Επιτροπής ότι είχε ήδη ληφθεί υπόψη υπέρ της Επιτροπής η ελαφρυντική περίσταση.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 1/2003 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού που προβλέπονται στα άρθρα 81 και 82 της Συνθήκης (ΕΕ 2003, L 1, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy