28.1.2012
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 25/54
Skarga wniesiona w dniu 4 listopada 2011 r. — Hassan przeciwko Radzie
(Sprawa T-572/11)
2012/C 25/106
Język postępowania: francuski
Strony
Strona skarżąca: Samir Hassan (Damaszek, Syria) (przedstawiciele: adwokaci E. Morgan de Rivery i E. Lagathu)
Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie, na podstawie art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), nieważności:
—
decyzji wykonawczej Rady 2011/515/WPZiB z dnia 23 sierpnia 2011 r. dotyczącej wykonania decyzji 2011/273/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Syrii, w zakresie, w jakim dodaje ona nazwisko S. Hassana do wykazu stanowiącego załącznik do tej decyzji Rady 2011/273/WPZiB z dnia 9 maja 2011 r. w sprawie środków ograniczających wobec Syrii;
—
rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 843/2011 z dnia 23 sierpnia 2011 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 442/2011 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii, w zakresie, w jakim dodaje ono nazwisko S. Hassana do wykazu stanowiącego załącznik II do rozporządzenia Rady (UE) nr 442/2011 z dnia 9 maja 2011 r. dotyczącego środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii;
—
naprawienie, na podstawie art. 268 i 340 TFUE, szkody poniesionej przez S. Hassana na skutek podjęcia wobec niego środków ograniczających i w związku z tym:
—
uznanie odpowiedzialności pozaumownej Rady Unii Europejskiej za szkody poniesione i przyszłe oraz za krzywdę;
—
przyznanie S. Hassanowi kwoty 250 000 EUR miesięcznie, począwszy od dnia 1 września 2011 r., celem naprawienia poniesionej przez niego szkody;
—
przyznanie S. Hassanowi symbolicznej kwoty 1 EUR tytułem doznanej krzywdy i
—
zasądzenie od Rady Unii Europejskiej odszkodowania za przyszłe szkody;
—
w każdym razie obciążenie Rady Unii Europejskiej całością kosztów postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi siedem zarzutów.
1)
Zarzut pierwszy dotyczący oczywistego błędu w ocenie popełnionego przez Radę w ramach oceny okoliczności faktycznych i wynikającego z tego naruszenia prawa.
2)
Zarzut drugi dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia, prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej.
3)
Zarzut trzeci dotyczący naruszenia prawa własności i zasady proporcjonalności.
4)
Zarzut czwarty dotyczący naruszenia domniemania niewinności strony skarżącej.
5)
Zarzut piąty dotyczący naruszenia przez Radę własnych wytycznych w zakresie wykonywania i ewaluacji środków ograniczających w ramach wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa.
6)
Zarzut szósty dotyczący nadużycia władzy przez Radę.
7)
Zarzut siódmy dotyczący naprawienia szkody spowodowanej przez bezprawne środki podjęte przez Radę.
Full & Egal Universal Law Academy