11.2.2012
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 39/15
Αναίρεση που άσκησε στις 22 Νοεμβρίου 2011 ο Χρήστος Μιχαήλ κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης στις 13 Σεπτεμβρίου 2011 στην υπόθεση F-100/09, Μιχαήλ κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-597/11 P)
2012/C 39/32
Γλώσσα διαδικασίας: η ελληνική
Διάδικοι
Αναιρεσείων: Χρήστος Μιχαήλ (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωπος: Χ. Μεϊδάνης, δικηγόρος)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα του αναιρεσείοντος
Ο αναιρεσείων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να κρίνει την υπό κρίση αναίρεση παραδεκτή και βάσιμη·
—
να αναιρέσει την απόφαση του Δικαστηρίου Δημόσιας Διοίκησης της 13ης Σεπτεμβρίου 2011 στην υπόθεση F-100/09, Μιχαήλ κατά Επιτροπής·
—
να επιδικάσει στον αναιρεσείοντα χρηματική ικανοποίηση της ηθικής του βλάβης, η οποία να ανέρχεται σε ποσό τριάντα χιλιάδων ευρώ·
—
σχετικά με τις δικαστικές δαπάνες όπως ο νόμος ορίζει.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
O αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι η προσβαλλόμενη απόφαση έκρινε εσφαλμένα επί της προσφυγής του, με την οποία ζητούσε την ακύρωση της αρνητικής απάντησης της Επιτροπής στο υποβληθέν αίτημα αρωγής βάσει του άρθρου 24 του Κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης (στο εξής «ΚΥΚ») και της με ημερομηνία έκδοσης 14.9.2009, απορριπτικής απάντησης της Επιτροπής στην υποβληθείσα ένσταση βάσει του άρθρου 90, παράγραφος 2, του ΚΥΚ.
Ειδικότερα, ο αναιρεσείων επικαλείται παραβίαση δικονομικών δικαιωμάτων του και παραβίαση του κοινοτικού δικαίου καθώς, πρώτον, το Δικαστήριο Δημόσιας Διοίκησης (στο εξής «ΔΔΔ»), κάνοντας κακή εκτίμηση των αποδείξεων, κακώς δεν εξέτασε καθόλου το αν οι αποδείξεις είχαν ληφθεί κατά παράβαση νόμου καθώς η Επιτροπή προέβη σε μεταβολή της υπηρεσιακής κατάστασης του χωρίς να προηγείται διοικητική πράξη που να αφορά στη μεταβολή αυτή. Δεύτερον, ο αναιρεσείων προβάλλει ότι το ΔΔΔ δεν τήρησε τις αρχές που αφορούν τη λήψη αποδείξεων και το βάρος απόδειξης καθώς παρά το γεγονός ότι ο αναιρεσείων προσκόμισε το έγγραφο που αποδείκνυε τη παράνομη μετάθεσή του, το ΔΔΔ δεν ζήτησε, ως όφειλε κατά το άρθρο 55 του Κανονισμού Διαδικασίας του ΔΔΔ, από την Επιτροπή σε κανένα στάδιο της δίκης την προσκόμιση αποδείξεων που θα κατέρριπταν την παραπάνω θέση. Τρίτον, ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι το ΔΔΔ δεν εξέτασε την πραγματική υπηρεσιακή κατάστασή του όπως αυτή εμφανιζόταν στα συστήματα Sysper και Sysper 2 καθώς και σε ποια νομική βάση στηρίχθηκε η εκεί εμφανιζόμενη εικόνα του ώστε να κρίνει αν αυτή αποτελεί ηθική παρενόχλησή του και παραποίηση των αποδείξεων.
Full & Egal Universal Law Academy