4.2.2012
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 32/40
Odwołanie wniesione w dniu 9 grudnia 2011 r. przez Mario Paulo da Silva Tenreirę od wyroku wydanego w dniu 29 września 2011 r. przez Sąd do spraw Służby Publicznej w sprawie F-72/10, da Silva Tenreiro przeciwko Komisji
(Sprawa T-634/11 P)
2012/C 32/80
Język postępowania: francuski
Strony
Wnoszący odwołanie: Mario Paulo da Silva Tenreiro (Kraainem, Belgia) (przedstawiciele: S. Orlandi, A. Coolen, J.–N. Louis, É. Marchal i D. Abreu Caldas, adwokaci)
Druga strona postępowania: Komisja Europejska
Żądania
Wnoszący odwołanie wnosi do Sądu o:
—
orzeczenie, że
—
wyrok Sądu do spraw Służby Publicznej w sprawie F-72/10 da Silva Tenreiro przeciwko Komisji, oddalający skargę wnoszącego odwołanie, zostaje uchylony;
—
w drodze nowego rozstrzygnięcia:
—
orzeczenie, że
—
decyzja Komisji Europejskiej odrzucająca kandydaturę wnoszącego odwołanie na wolne stanowisko dyrektora Dyrekcji E „Wymiar sprawiedliwości” w Dyrekcji Generalnej (DG) „Wymiar sprawiedliwości, wolność i bezpieczeństwo”, a także decyzja powołująca na to stanowisko panią K, są nieważne;
—
Komisja zostaje obciążona kosztami postępowania w obu instancjach.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie odwołania wnoszący odwołanie podnosi 4 zarzuty.
1)
Zarzut pierwszy, dotyczący naruszenia prawa przez Sąd do spraw Służby Publicznej w ten sposób, że oddalił on zarzut dotyczący nadużycia władzy mimo poważnych poszlak wskazujących na takie nadużycie, na które powoływał się skarżący, podczas gdy odwrócenie ciężaru dowodu powinno zostać stwierdzone z poszanowaniem zasady równości stron przed Sądem.
2)
Zarzut drugi, dotyczący naruszenia równości broni stron poprzez odmowę nakazania przedłożenia między innymi sprawozdania z oceny p. K za okres, w którym wykonywała obowiązki dyrektora dyrekcji „Bezpieczeństwo” DG „Wymiar sprawiedliwości, wolność i bezpieczeństwo”, podczas gdy organ powołujący uzasadniał odrzucenie jej kandydatury na to stanowisko prawdopodobną niezdatnością w świetle jej pracy świadczonej w charakterze p.o. dyrektora, przy czym należy pamiętać o tym, że może zostać powołana na stanowisko dyrektora dyrekcji „Wymiar Sprawiedliwości” tej samej DG z uwzględnieniem tego samego doświadczenia na stanowisku dyrektora.
3)
Zarzut trzeci, dotyczący przeinaczenia faktów, co polega na tym, że Sąd do spraw Służby Publicznej uznał, iż chodzi tu o dwa odrębne postępowania mające na celu obsadzenie stanowiska dyrektora („Wymiar Sprawiedliwości” i „Bezpieczeństwo”) i że wynik jednego z nich nie ma wpływu na wynik drugiego.
4)
Zarzut czwarty, dotyczący naruszenia zasady kontradyktoryjności, praw do obrony i obowiązku uzasadnienia, co nastąpiło w ten sposób, że Sąd do spraw Służby Publicznej nie ustosunkował się do zarzutu — podniesionego przez wnoszącego odwołanie na rozprawie — oczywistego błędu w ocenie, opierając się na siatce oceny, którą posługiwała się komisja preselekcyjna, o której wnoszący odwołanie dowiedział się z załącznika do odpowiedzi na skargę, a Sąd do spraw Służby Publicznej uznał, że nie jest konieczna druga wymiana pism.
Full & Egal Universal Law Academy