26.1.2013
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 26/15
Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2012 [αίτηση του Bundesgerichtshof (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Josef Probst κατά mr.nexnet GmbH
(Υπόθεση C-119/12) (1)
(Ηλεκτρονικές επικοινωνίες - Οδηγία 2002/58/ΕΚ - Άρθρο 6, παράγραφοι 2 και 5 - Επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα - Δεδομένα κινήσεως αναγκαία για την απόδειξη και την εξόφληση λογαριασμών - Είσπραξη των απαιτήσεων από τρίτη εταιρία - Πρόσωπα τα οποία ενεργούν υπό την εποπτεία των φορέων παροχής του δημοσίου δικτύου και της διαθέσιμης στο κοινό υπηρεσίας ηλεκτρονικών επικοινωνιών)
2013/C 26/26
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Αιτούν δικαστήριο
Bundesgerichtshof
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Josef Probst
κατά
mr.nexnet GmbH
Αντικείμενο
Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Bundesgerichtshof — Ερμηνεία του άρθρου 6, παράγραφοι 2 και 5, της οδηγίας 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την προστασία ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες) (ΕΕ L 201, σ. 37) — Διαβίβαση δεδομένων κινήσεως τηλεφωνικού λογαριασμού που αφορούν συνδρομητές και χρήστες, τα οποία τυγχάνουν επεξεργασίας και αποθηκεύονται από τον πάροχο δημόσιου δικτύου τηλεπικοινωνιών — Εθνική ρύθμιση που επιτρέπει μια τέτοια διαβίβαση στον εκδοχέα μιας απαίτησης αφορώσας το αντίτιμο της παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών, ενώ παράλληλα υφίστανται συμβατικές ρήτρες που προβλέπουν την εμπιστευτική μεταχείριση των διαβιβαζόμενων δεδομένων καθώς και τη δυνατότητα του αντισυμβαλλομένου να ελέγχει την εξασφάλιση της προστασίας των δεδομένων αυτών
Διατακτικό
Το άρθρο 6, παράγραφοι 2 και 5, της οδηγίας 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την προστασία ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες), έχει την έννοια ότι επιτρέπει τη διαβίβαση δεδομένων κινήσεως από τον πάροχο των υπηρεσιών στον εκδοχέα των απαιτήσεών του αναφορικά με την παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών, προς τον σκοπό της εισπράξεώς τους, και την επεξεργασία των συγκεκριμένων δεδομένων από τον εν λόγω εκδοχέα, υπό τον όρο ότι ο εκδοχέας, καταρχάς, ενεργεί «υπό την εποπτεία» του παρόχου των υπηρεσιών, όσον αφορά την επεξεργασία αυτών καθεαυτών των δεδομένων, και ότι, δεύτερον, ο εν λόγω εκδοχέας επεξεργάζεται αποκλειστικώς τα αναγκαία για την είσπραξη των εκχωρηθεισών απαιτήσεων δεδομένα.
Ανεξαρτήτως του χαρακτηρισμού που θα δοθεί στη σύμβαση εκχωρήσεως, ο εκδοχέας πρέπει να θεωρηθεί ότι ενεργεί υπό την εποπτεία του παρόχου των υπηρεσιών, κατά την έννοια του άρθρου 6, παράγραφος 5, της οδηγίας 2002/58, όταν, όσον αφορά την επεξεργασία των δεδομένων κινήσεως, ενεργεί μόνον κατ’ εντολή και υπό τον έλεγχο του εν λόγω παρόχου. Ειδικότερα, η συναφθείσα μεταξύ τους σύμβαση πρέπει να περιέχει ρήτρες ικανές να εξασφαλίζουν τη νόμιμη επεξεργασία των δεδομένων κινήσεως από τον εκδοχέα και να παρέχουν στον πάροχο των υπηρεσιών τη δυνατότητα να διασφαλίζει, ανά πάσα στιγμή, την τήρηση των εν λόγω διατάξεων από τον εκδοχέα.
(1) ΕΕ C 174 της 16.6.2012.
Full & Egal Universal Law Academy