14.12.2013
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 367/12
Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 17ης Οκτωβρίου 2013 [αίτηση του Hof van Cassatie van België (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — United Antwerp Maritime Agencies (UNAMAR) NV κατά Navigation Maritime Bulgare
(Υπόθεση C-184/12) (1)
(Σύμβαση της Ρώμης για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές - Άρθρα 3 και 7, παράγραφος 2 - Ελευθερία επιλογής του εφαρμοστέου δικαίου εκ μέρους των συμβαλλομένων μερών - Όρια - Κανόνες αμέσου εφαρμογής - Οδηγία αριθ. 86/653/ΕΟΚ - Εμπορικοί αντιπρόσωποι (ανεξάρτητοι επαγγελματίες) - Συμβάσεις πωλήσεως ή αγοράς εμπορευμάτων - Καταγγελία της συμβάσεως εμπορικής αντιπροσωπείας εκ μέρους του αντιπροσωπευομένου - Εθνική ρύθμιση περί μεταφοράς της οδηγίας στην εσωτερική έννομη τάξη προβλέπουσα προστασία υπερβαίνουσα τις ελάχιστες απαιτήσεις της οδηγίας και προβλέπουσα επίσης προστασία των εμπορικών αντιπροσώπων στο πλαίσιο συμβάσεων παροχής υπηρεσιών)
2013/C 367/19
Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
Αιτούν δικαστήριο
Hof van Cassatie van België
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
United Antwerp Maritime Agencies (UNAMAR) NV
κατά
Navigation Maritime Bulgare
Αντικείμενο
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Hof van Cassatie van België — Ερμηνεία των άρθρων 3 και 7, παράγραφος 2, της Συμβάσεως για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, η οποία άνοιξε για υπογραφή στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980 (ΕΕ 1984, L 146, σ. 7) και της οδηγίας 86/653/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1986, για τον συντονισμό των δικαίων των κρατών μελών όσον αφορά τους εμπορικούς αντιπροσώπους (ανεξάρτητους επαγγελματίες) (ΕΕ L 382, σ. 17) — Ελευθερία επιλογής του εφαρμοστέου δικαίου εκ μέρους των συμβαλλομένων μερών — Όρια — Σύμβαση εμπορικής αντιπροσωπείας — Ρήτρα ορίζουσα ως εφαρμοστέο το δίκαιο του κράτους του αντιπροσωπευομένου — Αγωγή ασκηθείσα ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου εγκαταστάσεως του εμπορικού αντιπροσώπου
Διατακτικό
Τα άρθρα 3 και 7, παράγραφος 2, της Συμβάσεως για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, η οποία άνοιξε προς υπογραφή στη Ρώμη στις 19 Ιουνίου 1980, έχουν την έννοια ότι το εδρεύον σε κράτος μέλος δικαστήριο που έχει επιληφθεί διαφοράς μπορεί να μην εφαρμόσει το δίκαιο άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, βάσει του οποίου παρέχεται η ελάχιστη προστασία που επιτάσσει η οδηγία 86/653/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1986, για τον συντονισμό των δικαίων των κρατών μελών όσον αφορά τους εμπορικούς αντιπροσώπους (ανεξάρτητους επαγγελματίες), και το οποίο έχει επιλεγεί από τα συμβαλλόμενα μέρη ως εφαρμοστέο σε σύμβαση εμπορικής αντιπροσωπείας, αλλά τη lex fori, λόγω του ότι οι κανόνες που διέπουν το νομικό καθεστώς των ανεξάρτητων εμπορικών αντιπροσώπων έχουν, στην έννομη τάξη του κράτους μέλους του δικάζοντος δικαστηρίου, χαρακτήρα διατάξεων αμέσου εφαρμογής, μόνον εφόσον το δικαστήριο που έχει επιληφθεί της διαφοράς διαπιστώνει εμπεριστατωμένα ότι, στο πλαίσιο της μεταφοράς αυτής στην εσωτερική έννομη τάξη, ο νομοθέτης του κράτους του δικάζοντος δικαστηρίου έκρινε ότι είναι ουσιώδες, εντός της οικείας έννομης τάξεως, να παρασχεθεί στον εμπορικό αντιπρόσωπο προστασία που υπερβαίνει αυτήν που προβλέπεται με την εν λόγω οδηγία, λαμβάνοντας συναφώς υπόψη τη φύση και τον σκοπό αυτών των διατάξεων αμέσου εφαρμογής.
(1) ΕΕ C 200 της 7.7.2012.
Full & Egal Universal Law Academy