3.8.2013
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 225/36
Απόφαση του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 27ης Ιουνίου 2013 [αίτηση του Højesteret (Δανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Malaysia Dairy Industries Pte. Ltd κατά Ankenævnet for Patenter og Varemærker
(Υπόθεση C-320/12) (1)
(Προσέγγιση των νομοθεσιών - Οδηγία 2008/95/ΕΚ - Άρθρο 4, παράγραφος 4, στοιχείο ζ' - Σήματα - Προϋποθέσεις κτήσεως και διατηρήσεως ενός σήματος - Άρνηση καταχωρίσεως ή ακυρότητα - Έννοια της «κακής πίστεως» του αιτούντος - Γνώση εκ μέρους του αιτούντος της υπάρξεως αλλοδαπού σήματος)
2013/C 225/62
Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
Αιτούν δικαστήριο
Højesteret
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Malaysia Dairy Industries Pte. Ltd
κατά
Ankenævnet for Patenter og Varemærker
Αντικείμενο
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Højesteret — Ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 4, στοιχείο ζ', της οδηγίας 2008/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων (ΕΕ L 299, σ. 25) — Άρνηση καταχωρίσεως ή ακυρότητα σήματος — Έννοια του όρου «κακή πίστη» — Αιτών που γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει αλλοδαπό σήμα κατά το χρονικό σημείο καταθέσεως της αιτήσεως καταχωρίσεως σήματος — Ακύρωση της καταχωρίσεως πλαστικής φιάλης γάλακτος ως σήματος με το αιτιολογικό ότι ο αιτών, κατά το χρονικό σημείο καταθέσεως της αιτήσεώς του καταχωρίσεως σήματος, γνώριζε προγενέστερο παρόμοιο σήμα που χρησιμοποιούσε στην αλλοδαπή ανταγωνίστρια εταιρία
Διατακτικό
1)
Το άρθρο 4, παράγραφος 4, στοιχείο ζ', της οδηγίας 2008/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί σημάτων, έχει την έννοια ότι η «κακή πίστη», στο πλαίσιο της διατάξεως αυτής, αποτελεί αυτοτελή έννοια του δικαίου της Ένωσης, η οποία πρέπει να τύχει ενιαίας ερμηνείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
2)
Το άρθρο 4, παράγραφος 4, στοιχείο ζ', της οδηγίας 2008/95 έχει την έννοια ότι, για να στοιχειοθετηθεί η κακή πίστη του αιτούντος την καταχώριση σήματος, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλοι οι υφιστάμενοι κατά το χρονικό σημείο καταθέσεως της αιτήσεως καταχωρίσεως παράγοντες που ασκούν επιρροή στη συγκεκριμένη περίπτωση. Το γεγονός ότι ο εν λόγω αιτών γνωρίζει ή οφείλει να γνωρίζει ότι ένας τρίτος χρησιμοποιεί ένα σήμα στην αλλοδαπή κατά το χρονικό σημείο καταθέσεως της αιτήσεώς του, το οποίο μπορεί να δημιουργήσει σύγχυση με το σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση, δεν αρκεί αφ’ εαυτό για τη στοιχειοθέτηση της κακής πίστεως του αιτούντος τη συγκεκριμένη καταχώριση, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής.
3)
Το άρθρο 4, παράγραφος 4, στοιχείο ζ', της οδηγίας 2008/95 έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει στα κράτη μέλη να παρέχουν ιδιαίτερη προστασία σε αλλοδαπά σήματα, διαφορετική από την προβλεπόμενη με τη διάταξη αυτή και στηριζόμενη στο γεγονός ότι ο αιτών την καταχώριση σήματος γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει το αλλοδαπό σήμα.
(1) ΕΕ C 258 της 25.8.2012.
Full & Egal Universal Law Academy