19.5.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 151/4
Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 27ης Μαρτίου 2014 [αίτηση του Tribunal d’instance d’Orleans (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — LCL Le Crédit Lyonnais, SA κατά Fesih Kalhan
(Υπόθεση C-565/12) (1)
((Προστασία των καταναλωτών - Συμβάσεις καταναλωτικής πίστης - Οδηγία 2008/48/ΕΚ - Άρθρα 8 και 23 - Υποχρέωση του πιστωτικού φορέα να ελέγξει, πριν από τη σύναψη της συμβάσεως δανείου, την πιστοληπτική ικανότητα του δανειολήπτη - Εθνική διάταξη που επιβάλλει έρευνα σε βάση δεδομένων - Έκπτωση από το δικαίωμα εισπράξεως συμβατικών τόκων σε περίπτωση παραβάσεως της υποχρεώσεως αυτής - Αποτελεσματικός, αναλογικός και αποτρεπτικός χαρακτήρας της κυρώσεως))
2014/C 151/04
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Αιτούν δικαστήριο
Tribunal d’instance d’Orleans
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
LCL Le Crédit Lyonnais, SA κατά
Fesih Kalhan
Αντικείμενο
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal d'instance d'Orléans — Ερμηνεία του άρθρου 23 της οδηγίας 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστεως και την κατάργηση της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλίου (EE L 133, σ. 66), υπό το φως της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 1993, σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (ΕΕ L 95, σ. 29) — Υποχρέωση ελέγχου της φερεγγυότητας του δανειολήπτη βαρύνουσα τον πιστωτικό οργανισμό — Απαίτηση οι κυρώσεις, σε περίπτωση μη εκπληρώσεως της εν λόγω υποχρεώσεως του δανειοδότη, να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές — Έκπτωση από το δικαίωμα εισπράξεως τόκων εκ συμβάσεως — Επιτρέπεται η διατήρηση του ευεργετήματος του δανειοδότη να εισπράξει αυτοδικαίως καταστάντες απαιτητούς νόμιμους τόκους με προσαυξημένο νόμιμο επιτόκιο
Διατακτικό
Το άρθρο 23 της οδηγίας 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης και την κατάργηση της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλίου, έχει την έννοια ότι αποκλείει την εφαρμογή εθνικού συστήματος κυρώσεων δυνάμει του οποίου, σε περίπτωση παραβάσεως από τον πιστωτικό φορέα της υποχρεώσεώς του να εκτιμήσει, πριν από τη σύναψη της συμβάσεως δανείου, την πιστοληπτική ικανότητα του δανειολήπτη διενεργώντας έρευνα στην οικεία βάση δεδομένων, ο πιστωτικός φορέας εκπίπτει από το δικαίωμά του να εισπράξει συμβατικούς τόκους, αλλά δικαιούται αυτοδικαίως νόμιμους τόκους, απαιτητούς από την έκδοση της δικαστικής αποφάσεως που υποχρεώνει τον δανειολήπτη στην καταβολή του υπολοίπου των οφειλομένων, οι οποίοι προσαυξάνονται κατά πέντε ποσοστιαίες μονάδες εάν, κατά την εκπνοή της προθεσμίας των δύο μηνών από την έκδοση της αποφάσεως, ο δανειολήπτης δεν έχει εξοφλήσει το χρέος του, όταν το αιτούν δικαστήριο διαπιστώνει ότι, σε περίπτωση όπως αυτή της υποθέσεως της κύριας δίκης, στην οποία το υπόλοιπο του οφειλόμενου ποσού του δανείου καθίσταται άμεσα απαιτητό λόγω αδυναμίας πληρωμής του δανειολήπτη, τα ποσά που ενδέχεται να εισπράξει ο πιστωτικός φορέας κατόπιν της εφαρμογής της κυρώσεως της εκπτώσεως από το δικαίωμα εισπράξεως τόκων δεν είναι κατά πολύ μικρότερα από εκείνα που θα εισέπραττε αν είχε τηρήσει την υποχρέωσή του ελέγχου της πιστοληπτικής ικανότητας του δανειολήπτη.
(1) ΕΕ C 38 της 9.2.2013.
Full & Egal Universal Law Academy