24.3.2012
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 89/13
Αναίρεση που άσκησε στις 13 Ιανουαρίου 2012 η Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials Co. Ltd κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (πρώτο τμήμα) στις 16 Δεκεμβρίου 2011 στην υπόθεση T-423/09, Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials κατά Συμβουλίου
(Υπόθεση C-15/12 P)
2012/C 89/21
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials Co. Ltd (εκπρόσωποι: J.-F. Bellis και R. Luff, δικηγόροι)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να κηρύξει την παρούσα αίτηση αναιρέσεως παραδεκτή και βάσιμη·
—
να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 16ης Δεκεμβρίου 2011, στην υπόθεση T-423/09, Dashiqiao Sanqiang Refractory Materials κατά Συμβουλίου και να αποφανθεί επί της διαφοράς που αποτελεί αντικείμενο της υποθέσεως αυτής·
—
να δεχθεί τα πρωτοδίκως υποβληθέντα αιτήματα και, συνακόλουθα, να ακυρώσει τον δασμό αντιντάμπινγκ που της επιβλήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 826/2009 του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 1659/2005 για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων τούβλων μαγνησίας, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (1), καθόσον ο δασμός αντιντάμπινγκ τον οποίο επιβάλλει ο εν λόγω κανονισμός υπερβαίνει το ύψος που θα εφαρμοζόταν αν ο δασμός αυτός είχε προσδιοριστεί βάσει της μεθόδου υπολογισμού που εφαρμόστηκε κατά την αρχική έρευνα, προκειμένου να ληφθεί υπόψη η μη επιστροφή του κινεζικού φόρου προστιθέμενης αξίας επί των εξαγωγών σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 10, του βασικού κανονισμού (2)·
—
να καταδικάσει το Συμβούλιο στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει τρεις λόγους αναιρέσεως, οι οποίοι στρέφονται κατά της εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου απορρίψεως του δεύτερου λόγου ακυρώσεως που προέβαλε και ο οποίος στηριζόταν σε παράβαση, από το Συμβούλιο και την Επιτροπή, του άρθρου 11, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ.
Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομική πλάνη, καθόσον αρνήθηκε να εξετάσει ποια μέθοδος συγκρίσεως μεταξύ της τιμής εξαγωγής και της κανονικής αξίας είχε εφαρμοστεί κατά την αρχική έρευνα και, επομένως, εσφαλμένως κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, κατά τη διαδικασία επανεξετάσεως, δεν υπήρξε «αλλαγή μεθόδου» κατά την έννοια του άρθρου 11, παράγραφος 9, του βασικού κανονισμού. Στην πράξη, υπήρξε ριζική αλλαγή της μεθόδου συγκρίσεως μεταξύ της αρχικής έρευνας, στο πλαίσιο της οποίας η σύγκριση πραγματοποιήθηκε σε βάση «εκτός ΦΠΑ», και της διαδικασίας επανεξετάσεως, στο πλαίσιο της οποίας η σύγκριση πραγματοποιήθηκε σε βάση «συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ». Η εφαρμογή της δεύτερης μεθόδου είχε ως συνέπεια να καθοριστεί υψηλότερο περιθώριο ντάμπινγκ σε σχέση με αυτό που θα είχε προκύψει από την εφαρμογή της μεθόδου που χρησιμοποιήθηκε κατά την αρχική έρευνα.
Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον έκρινε ότι τα θεσμικά όργανα υποχρεούνται να απέχουν πλέον από την εφαρμογή της μεθόδου συγκρίσεως μεταξύ της τιμής εξαγωγής και της κανονικής αξίας που είχε εφαρμοστεί κατά την αρχική έρευνα σε περίπτωση που η μέθοδος αυτή έχει ως αποτέλεσμα προσαρμογή η οποία δεν δικαιολογείται, μεταξύ άλλων, από το άρθρο 2, παράγραφος 10, στοιχείο β', του βασικού κανονισμού, συγχέοντας κατ’ αυτό τον τρόπο τις έννοιες «προσαρμογή» και «μέθοδος συγκρίσεως».
Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομική πλάνη, κατά το μέτρο που έκρινε ότι η διαφορά του ποσοστού επιστροφής του ΦΠΑ επί των πωλήσεων προς εξαγωγή μεταξύ της περιόδου που καλύπτεται από την αρχική έρευνα και της περιόδου που καλύπτεται από τη διαδικασία επανεξετάσεως συνιστά μεταβολή των συνθηκών η οποία δικαιολογεί μεταβολή της μεθόδου, χωρίς ωστόσο να αποδείξει ότι η διαφορά αυτή κατέστησε ανεφάρμοστη τη μέθοδο συγκρίσεως που χρησιμοποιήθηκε κατά την αρχική έρευνα. Δεδομένου ότι εξαίρεση λόγω «μεταβολής συνθηκών» πρέπει να ερμηνεύεται στενά, η αιτιολογία που παρατίθεται στις σκέψεις 62 έως 64 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως δεν ανταποκρίνεται προφανώς στην ως άνω αυστηρή επιταγή.
(1) ΕΕ L 240, σ. 7.
(2) Κανονισμός (ΕΚ) 384/96 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΕΕ 1996, L 56, σ. 1)
Full & Egal Universal Law Academy