21.4.2012
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 118/19
Προσφυγή της 21ης Φεβρουαρίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
(Υπόθεση C-95/12)
2012/C 118/32
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: E. Montaguti και G. Braun)
Καθής: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
1)
να αναγνωρίσει ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, μη λαμβάνοντας όλα τα μέτρα, τα οποία όφειλε να λάβει δυνάμει της αποφάσεως του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 23ης Οκτωβρίου 2007 στην υπόθεση C-112/05, Επιτροπή κατά Γερμανίας, σχετικά με την αντίθεση διατάξεων του νόμου VW προς το δίκαιο της Ένωσης (1), παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του άρθρου 260, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ·
2)
να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας να καταβάλει χρηματική ποινή ύψους 282 725,10 ευρώ ημερησίως, καθώς και κατ’ αποκοπήν ποσό ύψους 31 114,72 ευρώ ημερησίως, πληρωτέα στον λογαριασμό ιδίων πόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης·
3)
να καταδικάσει την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στα δικαστικά έξοδα.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Η απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-112/05, Επιτροπή κατά Γερμανίας, εκδόθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2007. Στην υπόθεση αυτή η Επιτροπή προέβαλε κατ’ ουσίαν ότι τρεις διατάξεις του νόμου VW είναι ικανές να αποτρέψουν τις άμεσες επενδύσεις και, συνεπώς, να συνιστούν περιορισμό στην ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων, υπό την έννοια του άρθρου 56 ΕΚ, καθόσον, πρώτον, περιορίζουν, κατά παρέκκλιση από το κοινό δίκαιο, το δικαίωμα ψήφου κάθε μετόχου στο 20 % του εταιρικού κεφαλαίου της Volkswagen, δεύτερον, επιτάσσουν πλειοψηφία άνω του 80 % του εκπροσωπούμενου κεφαλαίου για τις αποφάσεις της γενικής συνελεύσεως οι οποίες απαιτούν, κατά το κοινό δίκαιο, πλειοψηφία μόλις 75 % και τρίτον, επιτρέπουν, κατά παρέκκλιση από το κοινό δίκαιο, στο ομοσπονδιακό κράτος και στο ομόσπονδο κράτος της Κάτω Σαξονίας να ορίζουν έκαστο δύο αντιπροσώπους στο συμβούλιο εποπτείας της Volkswagen.
Από την προαναφερθείσα απόφαση του Δικαστηρίου προκύπτει ότι καθεμία από τις τρεις επικρινόμενες διατάξεις του νόμου VW παραβιάζει την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων.
Ο νόμος που ψήφισε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, με τον οποίο εκτέλεσε, κατά την άποψή της, την απόφαση του Δικαστηρίου, εξακολουθεί ωστόσο να προβλέπει ότι οι αποφάσεις της γενικής συνελεύσεως της Volkswagen AG, για τις οι οποίες κατά τις διατάξεις του Aktiengesetz (νόμου περί ανωνύμων εταιριών) απαιτείται πλειοψηφία 75 % του εκπροσωπούμενου κεφαλαίου, απαιτούν πλειοψηφία άνω του 80 % του εταιρικού κεφαλαίου. Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία δικαιολόγησε το παραπάνω παραπέμποντας στο διατακτικό της αποφάσεως στην υπόθεση C-112/05, κατά το οποίο η διάταξη αυτή συνιστά παράβαση μόνον σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες δύο διατάξεις. Από μόνη της η διάταξη αυτή δεν συνιστά, εντούτοις, παραβίαση της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων.
Κατά την άποψη της Επιτροπής, το γράμμα του διατακτικού της αποφάσεως δεν αποκλείει τον παράνομο χαρακτήρα και των τριών επικρινόμενων διατάξεων, λαμβανομένων υπόψη μεμονωμένα. Κατά την εκτέλεση μιας αποφάσεως, δεν πρέπει, επομένως, να λαμβάνεται υπόψη μόνον το διατακτικό της, αλλά επίσης το σκεπτικό της. Στο συγκεκριμένο πλαίσιο, είναι επομένως άκρως υπερβολικό να δικαιολογεί η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία την εκ μέρους της ατελή εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου, στηριζόμενη αποκλειστικώς στις τρεις λέξεις «σε συνδυασμό με» στο διατακτικό της αποφάσεως. Μια τέτοια ερμηνεία δεν λαμβάνει υπόψη όχι μόνον το συνολικό σκεπτικό της αποφάσεως, αλλά επίσης τη νομολογία του Δικαστηρίου αναφορικά με τις αποκαλούμενες «golden shares».
Η Επιτροπή κρίνει, συνεπώς, ότι οφείλει εκ νέου να παραπέμψει την υπόθεση αυτή ενώπιον του Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 260, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ. Το ύψος των οικονομικών κυρώσεων πρέπει να καθορισθεί βάσει της ανακοινώσεως της Επιτροπής, της 1ης Σεπτεμβρίου 2011, σχετικά με την ενημέρωση των στοιχείων τα οποία χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό των κατ’ αποκοπήν ποσών και των χρηματικών ποινών (2).
(1) Συλλογή 2007, σ. I-08995.
(2) ΕΕ C 12, 2011, σ. 1
Full & Egal Universal Law Academy