23.6.2012
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 184/4
Αναίρεση που άσκησε στις 11 Απριλίου 2012 η Verenigde Douaneagenten BV κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 10 Φεβρουαρίου 2012 στην υπόθεση T-32/11, Verenigde Douaneagenten κατά Επιτροπής
(Υπόθεση C-173/12 P)
2012/C 184/07
Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Verenigde Douaneagenten BV (εκπρόσωπος: S.H.L. Moolenaar, advocaat)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση σύμφωνα με τους λόγους που προβάλλονται στο δικόγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
1)
Οι πρώτοι δύο λόγοι αναιρέσεως αφορούν πλάνη περί το δίκαιο στο μέτρο που το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η νυν αναιρεσίβλητη ορθώς διαπίστωσε ότι τα πιστοποιητικά κυκλοφορίας EUR.1 εκδόθηκαν βάσει ανακριβούς έκθεσης των πραγματικών περιστατικών εκ μέρους του εξαγωγέα.
Το Γενικό Δικαστήριο στηρίζεται, αφενός, σε ορισμένα έγγραφα που επιδέχονται πολλαπλές ερμηνείες, συνταχθέντα δυόμισι έτη και πλέον πριν την πραγματική εξαγωγή και απευθυνόμενα στο Departement van Economische Zaken (Τμήμα Οικονομικών Υποθέσεων), καθώς και, αφετέρου, σε εσφαλμένη εφαρμογή του καθεστώτος σώρευσης λόγω πλάνης, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο παραβλέπει το γεγονός ότι ακόμα και οι ίδιες οι εθνικές αρχές θεωρούν το εν λόγω καθεστώς εξαιρετικά περίπλοκο.
Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο δεν λαμβάνει υπόψη ότι, κατά τη διαδικασία ενώπιον του Gerechtshof te Amsterdam, οι ολλανδικές τελωνειακές αρχές παραδέχτηκαν ότι δεν είναι σε θέση να αποδείξουν ότι η έκδοση των επίμαχων πιστοποιητικών κυκλοφορίας EUR.1 οφείλεται στην ανακριβή έκθεση των πραγματικών περιστατικών εκ μέρους του εξαγωγέα.
2)
Ο τρίτος, ο τέταρτος και ο πέμπτος λόγος αναιρέσεως αφορούν πλάνη περί το δίκαιο στο μέτρο που το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι, κατά τον χρόνο εκδόσεως των πιστοποιητικών κυκλοφορίας EUR.1, οι τελωνειακές αρχές του Κουρασάο δεν γνώριζαν ή όφειλαν να γνωρίζουν ότι τα οικεία αγαθά δεν μπορούσαν να τύχουν προτιμησιακής μεταχείρισης.
Κατά την αναιρεσείουσα, το Γενικό Δικαστήριο δεν συνεκτιμά με τη συλλογιστική του το γεγονός ότι, προτού εκδοθούν τα πιστοποιητικά κυκλοφορίας EUR.1, το Departement van Economische Zaken του Κουρασάο διενήργησε τουλάχιστον έναν επιτόπιο έλεγχο στις εγκαταστάσεις του εξαγωγέα. Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο δεν λαμβάνει υπόψη ότι οι τελωνειακές αρχές του Κουρασάο, στο πλαίσιο της διαδικασίας εκδόσεως πιστοποιητικών κυκλοφορίας EUR.1, ελέγχουν τον τόπο καταγωγής της οικείας ζάχαρης σε συνάρτηση με την επεξεργασία της προκειμένου να εξακριβώσουν το επιλεγέν καθεστώς.
Επιπροσθέτως, το Γενικό Δικαστήριο παραβλέπει το γεγονός ότι τα πιστοποιητικά κυκλοφορίας EUR.1 εκδόθηκαν από τις τελωνειακές αρχές βάσει πιστοποιητικών καταγωγής τύπου Α (πιστοποιητικά τύπου Α), στα οποία δεν δύναται να στηριχθεί η έκδοση πιστοποιητικών κυκλοφορίας EUR.1.
Κατά την είσοδο των πρώτων υλών στο Κουρασάο, τα πιστοποιητικά τύπου Α παραλαμβάνονται από τις ίδιες τελωνειακές αρχές: το γεγονός ότι ακριβώς αυτά τα πιστοποιητικά απωλέσθηκαν σε πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στο αρχείο των τελωνειακών αρχών δεν μπορεί να καταλογιστεί στη νυν αναιρεσείουσα. Κατόπιν της καταστροφής του αρχείου, δεν είναι πλέον δυνατόν να εξακριβωθεί ποια έγγραφα περιλαμβάνονταν στον σχετικό φάκελο που είχαν στη διάθεσή τους οι τελωνειακές αρχές.
Κατά την αναιρεσείουσα, δεν ευσταθεί το συμπέρασμα του Γενικού Δικαστηρίου ότι ο σύνδικος θα είχε παραδώσει τα έγγραφα αυτά στα μέλη της αποστολής της νυν αναιρεσίβλητης αν εκείνα είχαν βρεθεί στα αρχεία της διοικητικής υπηρεσίας. Η εκτίμηση αυτή και μόνον δεν είναι ικανή, κατά την αναιρεσείουσα, να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι τα πιστοποιητικά τύπου Α δεν υπήρξαν, λαμβανομένων υπόψη όλων των ανωτέρω εκτιμήσεων.
Full & Egal Universal Law Academy