30.6.2012
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 194/11
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Administrativen sad Sofia-grad (Bułgaria) w dniu 16 kwietnia 2012 r. — Stoilov i Ko EOOD przeciwko Nachalnik na Mitnitsa Stolichna
(Sprawa C-180/12)
2012/C 194/18
Język postępowania: bułgarski
Sąd krajowy
Korkein hallinto-oikeus
Strony w postępowaniu przed sądem krajowym
Strona skarżąca: Stoilov i Ko EOOD
Strona pozwana: Nachalnik na Mitnitsa Stolichna
Pytania prejudycjalne
1)
Czy dla celów klasyfikacji taryfowej według Nomenklatury Scalonej z 2009 r., stanowiącej załącznik I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (1) zrolowane paski włókniny służące do produkcji żaluzji należy sklasyfikować w zależności od właściwości towaru jako „tkaniny” w ramach kodu CN 5407 61 30 czy zgodnie z jego jedynym przeznaczeniem — a mianowicie w żaluzjach — w ramach kodu CN 6303 92 10, przy czym należy uwzględnić:
a)
pojęcie „towarów gotowych” w rozumieniu uwagi 7 do sekcji XI („Materiały i artykuły włókiennicze”) w kontekście działu 63 („Pozostałe gotowe artykuły włókiennicze; zestawy; odzież używana i używane artykuły włókiennicze; szmaty”) Nomenklatury Scalonej z 2009 r. interpretowane w związku z [sekcją A] pkt 2 lit. a) ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej w odniesieniu do pojęcia „wyrobu niekompletnego lub niegotowego” mając na uwadze przypadek wskazany w lit. c) wskazanej uwagi 7, właściwości omawianego towaru i możliwość, że będzie z niego produkowany wyłącznie jeden produkt końcowy;
b)
kwestię, czy pojęcie „tkaniny” w dziale 54 podpozycji 5407 61 30 Nomenklatury Scalonej z 2009 r. obejmuje paski materiału, które, podobnie jak żaluzje będące produktem końcowym i stanowiące jedyne przeznaczenie owego towaru posiadają również ramy umocowane na dłuższych bokach, mając na uwadze wyraźne wskazanie owego produktu w podpozycji 6303 92 10 Nomenklatury?
2)
Czy istnieją podstawy, by przyjąć, że dla zgłaszającego i zobowiązanego w związku z przywozem towarów powstały uzasadnione oczekiwania w odniesieniu do klasyfikacji taryfowej towaru, i że zgodnie z art. 71 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks celny (2) oraz mając na uwadze zasadę uzasadnionych oczekiwań zastosowanie ma kod taryfowy podany w zgłoszeniu celnym, gdy w stanie faktycznym postępowania przed sądem krajowym w chwili oddawania zgłoszenia celnego miały miejsce następujące okoliczności:
a)
W zakresie dotyczącym wcześniejszego zgłoszenia celnego takich samych towarów w ramach tego samego kodu taryfowego organy celne dokonując poświadczonej w protokole kontroli towarów obejmującej również kontrolę klasyfikacji taryfowej nie pobrały próbek celem przeprowadzenia analizy i stwierdzono, że towary odpowiadały danym wskazanym w zgłoszeniu;
b)
nie została przeprowadzona późniejsza kontrola po wskazaniu w dalszych pięciu zgłoszeniach celnych takich samych towarów w ramach tego samego kodu taryfowego, które to zgłoszenia również zostały złożone wcześniej, zarówno przed, jak również po dacie sporządzenia protokołu w przedmiocie kontroli celnej, w którym stwierdzono, że kod taryfowy jest prawidłowy?
3)
Czy w kontekście poszanowania zasady prawomocności art. 243 ust. 1 rozporządzenia nr 2913/92 należy interpretować w ten sposób, że odwołanie od aktu wydanego na podstawie art. 232 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia może zostać złożone jedynie wówczas, gdy ów akt został wydany ze względu na brak terminowej zapłaty, wraz z jego wydaniem określona zostaje kwota należności i na podstawie prawa krajowego danego państwa członkowskiego stanowi on tytuł egzekucyjny dla celów wyegzekwowania należności?
4)
Czy art. 41 ust. 2 lit. a) i art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że wówczas, gdy złożony przez dłużnika na podstawie art. 221 ust. 1 rozporządzenia nr 2913/92 wniosek o przeprowadzenie środków dowodowych w drodze niezależnej opinii nie został w sposób wyraźny rozstrzygnięty przez organ celny i nie został rozważony w uzasadnieniach późniejszych decyzji, ma miejsce nieusuwalne naruszenie prawa do dobrej administracji i prawa do obrony w postępowaniu administracyjnym, którego nie można naprawić w postępowaniu sądowym, ponieważ osoba zainteresowana w okolicznościach danej sprawy ma jedynie w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji możliwość wykazania swych zarzutów dotyczących klasyfikacji taryfowej poprzez zadanie pytań niezależnemu biegłemu?
(1) Dz.U. Dz 291, s. 1
(2) Dz.U. 302, s. 1
Full & Egal Universal Law Academy