30.6.2012
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 194/14
Προσφυγή της 26ης Απριλίου 2012 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Δημοκρατίας της Βουλγαρίας
(Υπόθεση C-198/12)
2012/C 194/23
Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: T. Scharf, O. Beynet, S. Petrova)
Καθής: Δημοκρατία της Βουλγαρίας
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναγνωρίσει ότι η Δημοκρατία της Βουλγαρίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 14, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 715/2009 (1), σε συνδυασμό με το άρθρο 16, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο β', του ίδιου αυτού κανονισμού, καθόσον δεν έθεσε στη διάθεση όλων των επιχειρηματιών τη μέγιστη δυναμικότητα του δικτύου, και ιδίως παροχές υπηρεσιών για τη δυνητική μεταφορά φυσικού αερίου στην αντίθετη κατεύθυνση,
—
να καταδικάσει τη Δημοκρατία της Βουλγαρίας στα δικαστικά έξοδα.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Η Επιτροπή, με την προσφυγή της, ζητεί να αναγνωριστεί ότι η Δημοκρατία της Βουλγαρίας παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από το άρθρο 14, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 16, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 715/2009, τα οποία έχουν αντικαταστήσει τα άρθρα 4, παράγραφος 1, και 5, παράγραφοι 1 και 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1775/2005.
Οι υποχρεώσεις αυτές είναι οι εξής:
—
Η κατά το άρθρο 14, παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 16, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 715/2009 υποχρέωση να διασφαλιστεί σε όλους τους επιχειρηματίες η μέγιστη δυναμικότητα του δικτύου, και ιδίως να διασφαλιστούν παροχές υπηρεσιών για τη δυνητική μεταφορά φυσικού αερίου στην αντίθετη κατεύθυνση.
Κατά την άποψη των βουλγαρικών αρχών, η μη εκπλήρωση της παραπάνω υποχρέωσης διασφάλισης της μέγιστης δυναμικότητας οφείλεται στη μη ύπαρξη υλικής διασύνδεσης μεταξύ του συστήματος διαμετακόμισης και του εθνικού συστήματος μεταφοράς αερίου της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας, καθώς και στις διαφορές των νομικών ρυθμίσεων που διέπουν τα συστήματα αυτά.
Ο άλλος δικαιολογητικός λόγος που επικαλούνται οι βουλγαρικές αρχές για τη μη εκπλήρωση της παραπάνω υποχρέωσης είναι ότι επί του παρόντος ισχύουν τρεις διακρατικές συμφωνίες, τις οποίες συνήψε το 1986 και το 1989 η Δημοκρατία της Βουλγαρίας με την Κυβέρνηση της ΕΣΣΔ.
Η Επιτροπή τονίζει ότι, αν η εμπορική σύμβαση που συνήφθη στις 27 Απριλίου 1998 μεταξύ της εταιρίας OOO Gazprom και της εταιρίας Bulgartransgaz EAD βάσει των εν λόγω διακρατικών συμφωνιών αποτελεί εμπόδιο για την εκπλήρωση της υποχρέωσης της Βουλγαρίας να θέσει στη διάθεση των επιχειρηματιών τη μέγιστη δυναμικότητα, το εν λόγω κράτος μέλος οφείλει, σύμφωνα με το άρθρο 351, δεύτερο εδάφιο, ΣΛΕΕ, να χρησιμοποιήσει όλα τα πρόσφορα μέσα για να άρει αυτό το πιθανό ασυμβίβαστο με τις διατάξεις του δικαίου της Ένωσης.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 715/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, σχετικά με τους όρους πρόσβασης στα δίκτυα μεταφοράς φυσικού αερίου και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1775/2005 (ΕΕ L 211, σ. 36).
Full & Egal Universal Law Academy