4.8.2012
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 235/6
Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunalul Argeș (Ρουμανία) στις 4 Μαΐου 2012 — Comisariatul Județean pentru Protecția Consumatorilor Argeș κατά SC Volksbank România SA, SC Volksbank România SA — Sucursala Pitești, Alin Iulian Matei, Petruța Florentina Matei
(Υπόθεση C-236/12)
2012/C 235/12
Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
Αιτούν δικαστήριο
Tribunalul Argeș
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Αναιρεσείουσα: Comisariatul Județean pentru Protecția Consumatorilor Argeș
Αναιρεσιβαλλόμενοι: SC Volksbank România SA, SC Volksbank România SA — Sucursala Pitești, Alin Iulian Matei, Petruța Florentina Matei
Προδικαστικά ερωτήματα
Έχοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ (1), η εκτίμηση του καταχρηστικού χαρακτήρα των ρητρών δεν μπορεί να αφορά ούτε τον καθορισμό του κυρίου αντικειμένου της συμβάσεως ούτε το ανάλογο ή μη μεταξύ της τιμής και της αμοιβής, αφενός, και των υπηρεσιών ή αγαθών οι οποίες πρόκειται να παρασχεθούν ως αντάλλαγμα, αφετέρου, εφόσον οι ρήτρες αυτές είναι διατυπωμένες κατά τρόπο σαφή και κατανοητό
και
δοθέντος ότι, σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 1, [ΣτΜ.: στην πραγματικότητα πρόκειται για την παράγραφο 2], της οδηγίας 2008/48/ΕΚ (2), ο διδόμενος στο άρθρο 3, στοιχείο ζ', της οδηγίας αυτής ορισμός του συνολικού κόστους της πιστώσεως για τον καταναλωτή, το οποίο κόστος περιλαμβάνει το σύνολο των προμηθειών τις οποίες καλείται να πληρώσει ο καταναλωτής στο πλαίσιο της συμβάσεως της καταναλωτικής πίστεως, δεν εφαρμόζεται όταν πρόκειται για τον καθορισμό του αντικειμένου μιας διασφαλιζόμενης με υποθήκη συμβάσεως καταναλωτικής πίστεως
ερωτάται αν
οι έννοιες του «αντικειμένου» και/ή της «τιμής» περί των οποίων γίνεται λόγος στο άρθρο 4, παράγραφος 2, της οδηγίας 93/13/ΕΟΚ μπορούν να ερμηνευθούν ως εμπίπτουσες στο «αντικείμενο» και/ή στην «τιμή» της διασφαλιζόμενης με υποθήκη συμβάσεως πίστεως προμήθεια, αποκαλούμενη από τους συμβαλλομένους «προμήθεια κινδύνου», περιλαμβανόμενη σε σύμβαση καταναλωτικής πίστεως διασφαλιζόμενη με υποθήκη και υπολογιζόμενη σύμφωνα με τον τύπο 0,22 %, ποσοστό εφαρμοζόμενο επί του υπολοίπου της οφειλόμενης πίστεως, καταβλητέο μηνιαίως κατά τις ημερομηνίες λήξεως για όλο το χρονικό διάστημα ισχύος της συμβάσεως πίστεως.
(1) Οδηγία 93/13/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 5ης Απριλίου 1993 σχετικά με τις καταχρηστικές ρήτρες των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές (EE L 95, σ. 29).
(2) Οδηγία 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης και την κατάργηση της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 133, σ. 66).
Full & Egal Universal Law Academy