4.8.2012
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 235/8
Αναίρεση που άσκησε την 1η Ιουνίου 2012 ο Guillermo Cañas κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 26 Μαρτίου 2012 στην υπόθεση T-508/09, Cañas κατά Επιτροπής
(Υπόθεση C-269/12 P)
2012/C 235/15
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Αναιρεσείων: Guillermo Cañas (εκπρόσωπος: Y. Bonnard, avocat)
Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Agence mondiale antidopage, ATP Tour Inc.
Αιτήματα του αναιρεσείοντος
Ο αναιρεσείωνουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 26ης Μαρτίου 2012 στην υπόθεση Τ-508/09·
—
να διατάξει το Γενικό Δικαστήριο να εξετάσει την προσφυγή ακυρώσεως που κατέθεσε ο Guillermo Cañas στις 22 Δεκεμβρίου 2009·
—
να απορρίψει τα αιτήματα των αντιδίκων·
—
να καταδικάσει τους αντιδίκους στα δικαστικά έξοδα του Guillermo Cañas.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Ο αναιρεσείων διατυπώνει τρεις αιτιάσεις κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου.
Πρώτον, ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν αναγνωρίζει το δικαίωμα επιχειρήσεως η οποία προσωρινώς έχει αποκλειστεί από μια αγορά να ασκήσει προσφυγή κατά την θέσεως στο αρχείο καταγγελίας για παράβαση του δικαίου του ανταγωνισμού, εξαρτώντας το έννομο συμφέρον της από το άμεσο όφελος που θα της προσπόριζε η προσφυγή ακυρώσεως. Η ακύρωση της θέσεως μιας καταγγελίας στο αρχείο ουδέποτε μπορεί, κατά τη γνώμη του αναιρεσείοντος, να προσπορίσει άμεσο όφελος στον προσφεύγοντα καθόσον δεν μπορεί να οδηγήσει παρά στην εξέταση της καταγγελίας, χωρίς εγγυημένο αποτέλεσμα.
Δεύτερον, ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι κακώς το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι το έννομο συμφέρον του είχε εξαλειφθεί, καθόσον εξακολουθούσε να είναι θύμα των καταγγελλομένων εμποδίων στον ανταγωνισμό. Εκτιμά ότι, παρά το γεγονός ότι έχει θέσει τέρμα στην αθλητική του σταδιοδρομία, εξακολουθεί να έχει έννομο συμφέρον, ήτοι συμφέρον στην ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής περί θέσεως της καταγγελίας του στο αρχείο καθώς και στη διαπίστωση, εκ μέρους της Επιτροπής, του παράνομου χαρακτήρα των καταγγελλομένων εμποδίων, οι οποίες αποτελούν απαραίτητα προηγούμενα στάδια προκειμένου να ζητηθεί αποζημίωση από τους Agence mondiale antidopage, ATP Tour Inc, και Fondation Conseil international de l’arbitrage en matière de sport.
Τρίτον, ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι η ακύρωση της θέσεως της καταγγελίας του προσφεύγοντος στο αρχείο δεν είχε κανένα αποτέλεσμα επί του δικαιώματος του τελευταίου να ζητήσει αποζημίωση από τις επιχειρήσεις τις οποίες κατήγγειλε, καθόσον η διοικητική διαδικασία ενώπιον της Επιτροπής δεν εμπόδιζε την άσκηση αγωγής ενώπιον των αρμόδιων πολιτικών δικαστηρίων. Ωστόσο, το επιχείρημα αυτό στηρίζεται σε πλάνη περί τα πράγματα, στο μέτρο που με την απόφαση του Tribunal arbitral du sport της 23ης Μαΐου 2007 κρίθηκε ότι τα καταγγελλόμενα εμπόδια δεν αντέβαιναν στο ευρωπαϊκό δίκαιο ανταγωνισμού, λόγος για τον οποίο, χωρίς ευνοϊκή απόφαση της Επιτροπής, ο προφεύγων δεν μπορούσε να ασκήσει αγωγή αποζημιώσεως.
Full & Egal Universal Law Academy