25.8.2012
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 258/13
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Højesteret (Dania) w dniu 29 czerwca 2012 r. — Metro Cash & Carry Danmark ApS przeciwko Skatteministeriet
(Sprawa C-315/12)
2012/C 258/20
Język postępowania: duński
Sąd krajowy
Højesteret (sąd najwyższy)
Strony w postępowaniu przed sądem krajowym
Strona skarżąca: Metro Cash & Carry Danmark ApS
Strona pozwana: Skatteministeriet (ministerstwo podatków)
Pytania prejudycjalne
1)
Czy przepisy dyrektywy 92/12 (1) i rozporządzenia nr 3649/92 (2) należy interpretować w ten sposób, że przedsiębiorca w państwie członkowskim, który w okolicznościach takich, jak w niniejszej sprawie, sprzedaje towary objęte podatkiem akcyzowym, które zostały dopuszczone do konsumpcji w tym państwie członkowskim i które nabywcy, mającemu miejsce zamieszkania lub siedzibę w innym państwie członkowskim, zostają wydane w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej przez sprzedawcę, przy czym sprzedawca nie zapewnia przewozu ani nie udziela pomocy w jego zorganizowaniu, zobowiązany jest do: 1) przeprowadzenia kontroli w celu ustalenia, czy nabycie towarów objętych podatkiem akcyzowym nastąpiło dla celów ich przywozu do tego drugiego państwa członkowskiego; 2) przeprowadzenia kontroli, w celu ustalenia, czy towary te mają być przedmiotem przywozu dla celów prywatnych czy też handlowych?
2)
W wypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy przedsiębiorca w chwili sprzedaży towarów objętych podatkiem akcyzowym, w okolicznościach takich, jak w niniejszej sprawie, przeprowadzając opisane kontrole, powinien stosować określone domniemanie w odniesieniu do zamiaru nabywcy dotyczącego nabywanych towarów?
3)
W wypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie pierwsze, czy przepisy dyrektywy 92/12 i rozporządzenia nr 3649/92 należy interpretować w ten sposób, że sprzedawca, o którym mowa w pytaniu pierwszym, w okolicznościach takich, jak w niniejszej sprawie, obowiązany jest odmówić sprzedania nabywcy towarów objętych podatkiem akcyzowym, jeżeli nabywca nie zaproponuje okazania egzemplarza 1 uproszczonego dokumentu towarzyszącego, o którym mowa w art. 4 rozporządzenia nr 3649/92, w wypadku, gdy nabyciu towarzyszy zamiar wykorzystania towarów objętych podatkiem akcyzowym dla celów handlowych w państwie pochodzenia nabywcy? Odpowiedź na niniejsze pytanie jest także niezbędna, jeżeli ma zostać zastosowane określone domniemanie, o którym mowa w pytaniu drugim.
4)
Czy wejście w życie dyrektywy 2008/118 (3) oraz uchylenie dyrektywy 92/12 prowadzi do zmiany okoliczności prawnych co się tyczy wpływu przepisów dyrektywy 92/12 na pytania od pierwszego do trzeciego?
5)
Czy określenie „wyrob[y] nabyt[e] przez osoby prywatne dla ich własnego użytku” zawarte w art. 8 dyrektywy 92/12 (por. art. 32 ust. 1 dyrektywy 2008/118) należy interpretować w ten sposób, że określenie to obejmuje lub może obejmować nabycie towarów objętych podatkiem akcyzowym w okolicznościach takich, jak w niniejszej sprawie? W wypadku odpowiedzi przeczącej na to pytanie, czy nabycie tego rodzaju objęte jest art. 7 dyrektywy 92/12 lub art. 33 dyrektywy 2008/118?
(1) Dyrektywa Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (DzU. L 76, s. 1).
(2) Rozporządzenie Komisji (EWG) nr 3649/92 z dnia 17 grudnia 1992 r. w sprawie uproszczonego dokumentu towarzyszącego w wewnątrzwspólnotowym przepływie produktów objętych podatkiem akcyzowym, przeznaczonych do konsumpcji w państwie członkowskim wysyłki (Dz.U. L 369, s. 17).
(3) Dyrektywa Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylająca dyrektywę 92/12/EWG (Dz.U. L 9, s. 12).
Full & Egal Universal Law Academy