27.10.2012
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 331/14
Αναίρεση που άσκησε στις 28 Αυγούστου 2012 η Transports Schiocchet — Excursions κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 18 Ιουνίου 2012 στην υπόθεση T-203/11, Schiocchet κατά Συμβουλίου και Επιτροπής
(Υπόθεση C-397/12 P)
2012/C 331/22
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Transports Schiocchet — Excursions (εκπρόσωπος: E Deshoulières, δικηγόρος)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει πλήρως τη διάταξη περί απαραδέκτου του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 18ης Ιουνίου 2012, στην υπόθεση T-203/11
—
να δεχθεί τα αιτήματα που διατύπωσε η αναιρεσείουσα πρωτοδίκως, ήτοι:
—
να υποχρεώσει εις ολόκληρον το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αποζημιώσουν την εταιρία SARL Transport Schiocchet — Excursions για τη ζημία που υπέστη, ύψους 8 372 483 ευρώ ·
—
να κρίνει ότι το σχετικό ποσό βαρύνεται με τόκους με το νόμιμο επιτόκιο από της κοινοποιήσεως της αγωγής αποζημιώσεως στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ·
—
να καταδικάσει στα δικαστικά έξοδα το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δυνάμει του άρθρου 69 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η αναιρεσείουσα διατυπώνει τέσσερις αιτιάσεις κατά της διατάξεως του Γενικού Δικαστηρίου, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε ως προδήλως στερούμενη νομικού ερείσματος την αγωγή αποζημιώσεως προς αποκατάσταση της ζημίας που ισχυρίζεται ότι υπέστη.
Πρώτον, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι απεφάνθη επί της σοβαρότητας του πταίσματος στο οποίο υπέπεσαν τα θεσμικά όργανα της Ένωσης ενώ απλή παράβαση υπέρτερου κανόνα από θεσμικό όργανο της Ένωσης αρκεί για τη θεμελίωση πταίσματος θεσμικού οργάνου της Ένωσης και ότι το Γενικό Δικαστήριο, στο πλαίσιο της εξετάσεως του παραδεκτού του δικογράφου της αγωγής, μπορεί να αποφαίνεται μόνον επί της πρόδηλης απουσίας πταίσματος και όχι επί της σοβαρότητας του πταίσματος.
Δεύτερον, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν απάντησε σε όλα τα επιχειρήματά της. Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη ότι ο κανονισμός 684/92 (1) δεν θεσπίζει καμία κύρωση κατά των κρατών μελών που δεν τηρούν τη διαδικασία που αυτός προβλέπει.
Τρίτον, η αναιρεσείουσα αμφισβητεί την απόφαση του Γενικό Δικαστηρίου, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι το δικαίωμα αποτελεσματικής ένδικης προστασίας της ενάγουσας σαφώς διασφαλίσθηκε στο πλαίσιο του καθεστώτος που θεσπίζει ο κανονισμός 684/92.
Τέλος, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι δεν αναγνώρισε με την απόφασή του την ευθύνη της Επιτροπής δεχόμενο τις υπαίτιες παραλήψεις αυτής. Κατά την αναιρεσείουσα, η Επιτροπή ούτε συνέταξε την έκθεση παρακολουθήσεως που προβλέπει ο κανονισμός 684/92, ούτε έλαβε υπόψη την κατάσταση των επιχειρηματιών κατά παράβαση του άρθρου 94 ΣΛΕΕ.
(1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 684/92 του Συμβουλίου, της 16ης Μαρτίου 1992, για τη θέσπιση κοινών κανόνων στις διεθνείς μεταφορές επιβατών με πούλμαν και λεωφορεία (EE L 74, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy