26.1.2013
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 26/35
Αναίρεση που άσκησε στις 16 Νοεμβρίου 2012 η Διαδικασία Σύμβουλοι Επιχειρήσεων ΑΕ κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 13 Σεπτεμβρίου 2012 στην υπόθεση T-369/11, Διαδικασία Σύμβουλοι Επιχειρήσεων ΑΕ κατά των: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Αντιπροσωπεία της ΕΕ στην Τουρκία, Κεντρική μονάδα χρηματοδοτήσεως και συνάψεως συμβάσεων (CFCU)
(Υπόθεση C-520/12 P)
2013/C 26/66
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Διαδικασία Σύμβουλοι Επιχειρήσεων ΑΕ (εκπρόσωπος: Α. Κρυσταλλίδης, δικηγόρος)
Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Αντιπροσωπεία της ΕΕ στην Τουρκία, Κεντρική μονάδα χρηματοδοτήσεως και συνάψεως συμβάσεων (CFCU)
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
H αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη·
—
να κρίνει παραδεκτή την αγωγή της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου·
—
να κρατήσει την υπόθεση και να επιδικάσει αποζημίωση για την αποκατάσταση της ζημίας που η αναιρεσείουσα υπέστη από την παράνομη απόφαση της αντιπροσωπείας της ΕΕ στην Τουρκία, την οποία η αναιρεσείουσα παρέλαβε στις 5 Απριλίου 2011, με την οποία ακυρώθηκε η ανάθεση του έργου «Επέκταση του τουρκοευρωπαϊκού δικτύου επιχειρηματικών κέντρων στη Σεβάστεια, στην Antakya, στο Batman και στο Van — EuropeAid/128621/D/SER/TR» στην Κοινοπραξία «DIADIKASIA BUSINESS CONSULTANTS S.A. (GR) — WYG INTERNATIONAL LTD (UK) — DELEEUW INTERNATIONAL LTD (TR) — CYBERPARK (TR)» λόγω φερόμενης ως ψευδούς δηλώσεως, δεδομένου του γενικότερου συμφέροντος της αναιρεσείουσας στην επίδικη υπόθεση·
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα της πρωτόδικης και της κατ’ αναίρεση διαδικασίας.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή του άρθρου 263 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), επειδή δεν έκρινε ότι ο όρος «όργανο» που περιλαμβάνεται στην ως άνω διάταξη δεν αναφέρεται μόνο στα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά περιλαμβάνει επίσης και τους υπαλλήλους της ΕΕ, οι οποίοι φέρουν εξίσου ευθύνη για την αποκατάσταση της ζημίας που έχουν υποστεί ιδιώτες λόγω των πράξεων της.
Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι το Γενικό Δικαστήριο παρέβη την υποχρέωσή του αιτιολογήσεως και παραβίασε το άρθρο 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς και τα άρθρα 6 (δικαίωμα σε δίκαιη δίκη) και 13 (δικαίωμα αποτελεσματικής προσφυγής) της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), ως αρχές του δικαίου της Ένωσης, επειδή απέρριψε ως απαράδεκτη την αγωγή της αναιρεσείουσας χωρίς να λάβει υπόψη του, αποφαινόμενο επί της ενστάσεως απαραδέκτου της εναγομένης, τη νομολογία σχετικά με τις προκαλούμενες από υπαλλήλους της Ένωσης ζημίες (υποθέσεις 9/69, 4/69, 60/81) και τη σύμφωνη με τη νομολογία αυτή ερμηνεία του άρθρου 263 ΣΛΕΕ, που επικαλέστηκε η αναιρεσείουσα με τις παρατηρήσεις της. Το Γενικό Δικαστήριο δεν αποφάνθηκε επίσης επί του επιχειρήματος της αναιρεσείουσας σχετικά με την εκ μέρους της καθής σοβαρή παραβίαση των θεμελιωδών ευρωπαϊκών αρχών της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης καθώς και την εκ μέρους της προσβολή του δικαιώματος ακροάσεως και παραβίαση του άρθρου 4 του Ευρωπαϊκού Κώδικα Ορθής Διοικητικής Συμπεριφοράς.
Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο εξέθεσε κατά εσφαλμένο τρόπο και παραμόρφωσε τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκόμισε η αναιρεσείουσα πρωτοδίκως, κρίνοντας ότι «μόνο η CFCU ενεργούσε εν προκειμένω ως αναθέτουσα αρχή […] ως προς τη λήψη της αποφάσεως περί αναθέσεως της επίμαχης συμβάσεως […] [ενώ] η αρμοδιότητα της Επιτροπής περιοριζόταν μόνο στην εξακρίβωση της συνδρομής ή μη των προϋποθέσεων για την εκ μέρους της Ένωσης χρηματοδότηση», στηριζόμενο σε έγγραφα που προσκόμισε ενώπιόν του η αναιρεσείουσα και τα οποία, στην πραγματικότητα, αποδεικνύουν ότι η CFCU ενεργεί υπό τον έλεγχο και τους όρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι διαπιστώσεις στις οποίες προέβη το Γενικό Δικαστήριο με την αναιρεσιβαλλόμενη διάταξη είναι επομένως εσφαλμένες και παραμορφώνουν το σαφές περιεχόμενο των ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου αποδεικτικών μέσων.
Full & Egal Universal Law Academy