23.2.2013
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 55/3
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Raad van State (Κάτω Χώρες) στις 19 Νοεμβρίου 2012 — T.C. Briels κ.λπ. κατά Minister van Infrastructuur en Milieu
(Υπόθεση C-521/12)
2013/C 55/04
Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
Αιτούν δικαστήριο
Raad van State
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Αιτούντες: T.C. Briels, M. Briels-Loermans, R.L.P. Buchholtz, Stichting A2-Platform Boxtel ex officio κ.λπ., H.W.G. Cox, G.P.A. Damman, P.A.M. Goevaers κ.λπ., J.H. van Haaren και L.S.P. Dijkman, R.A.H.M. Janssen, M.M. van Lanschot, J.E.A.M. Lelijveld κ.λπ., A. Mes κ.λπ., A.J.J. Michels, VOF Isphording κ.λπ., M. Peijnenborg και S. Peijnenborg-van Oers, G. Oude Elferink, W. Punte και P.M. Punte-Cammaert, Stichting Reinier van Arkel, E. de Ridder, W.C.M.A.J.G. van Rijckevorsel και M. van Rijckevorsel-van Asch van Wijck, Vereniging tot Behoud van het Groene Hart van Brabant και Stichting Boom et Bosch, Stichting Overlast A2 Vught ex officio, Streekraad Het Groene Woud και De Meijerij, A.C.M.W. Teulings και Stichting Bleijendijk, M. Tilman, Vereniging van Eigenaars Appartementengebouw De Heun I κ.λπ., M.C.T. Veroude, E.J.A.M. Widlak, Van Roosmalen Sales BV κ.λπ., M.A.A. van Kessel, Bricorama BV κ.λπ.
Καθού: Minister van Infrastructuur en Milieu.
Έτεροι διάδικοι: Burgemeester en wethouders van Best, Burgemeester en wethouders van Boxtel
Προδικαστικά ερωτήματα
1)
Πρέπει η έκφραση «δεν θα παραβλάψει την ακεραιότητα του τόπου περί του οποίου πρόκειται» η οποία περιέχεται στο άρθρο 6, παράγραφος 3, της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1992, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας (1), να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι δεν παραβλάπτεται η ακεραιότητα του περί ου πρόκειται τόπου στην περίπτωση που το σχέδιο έχει συνέπειες για την υπάρχουσα έκταση ενός προστατευόμενου τύπου οικοτόπων στον περί ου πρόκειται τόπο, αν στο πλαίσιο του σχεδίου θα δημιουργηθεί ίση ή μεγαλύτερη έκταση του εν λόγω τύπου οικοτόπων;
2)
Αν η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι ότι η έκφραση «δεν θα παραβλάψει την ακεραιότητα του τόπου περί του οποίου πρόκειται» πρέπει να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι παραβλάπτεται η ακεραιότητα της περιοχής Natura 2000, πρέπει στην περίπτωση αυτή η δημιουργία νέας εκτάσεως ενός τύπου οικοτόπων να θεωρηθεί αντισταθμιστικό μέτρο του άρθρου 6, παράγραφος 4, της οδηγίας;
(1) ΕΕ L 206, σ. 7.
Full & Egal Universal Law Academy