2.2.2013
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 32/6
Αναίρεση που άσκησε στις 23 Νοεμβρίου 2012 η Commune de Millau και η Société d'économie mixte d'équipement de l'Aveyron (SEMEA) κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 19 Σεπτεμβρίου 2012 στην υπόθεση T-572/10, Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά SEMEA και Commune de Millau
(Υπόθεση C-531/12 P)
2013/C 32/08
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Αναιρεσείοντες: Commune de Millau (Δήμος του Millau), Société d'économie mixte d'équipement de l'Aveyron (SEMEA) (εκπρόσωπος: F. Bleykasten, δικηγόρος)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα των αναιρεσειόντων
Οι αναιρεσείοντες ζητούν από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 19ης Σεπτεμβρίου 2012,
αποφαινόμενο επί της διαφοράς,
—
να κρίνει ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν είχε αρμοδιότητα να επιληφθεί της αγωγής που άσκησε η Επιτροπή κατά του Δήμου του Millau, στην υπόθεση T-572/10,
—
να παραπέμψει την Επιτροπή στα αρμόδια γαλλικά δικαστήρια,
—
να κρίνει απαράδεκτη την αγωγή που άσκησε η Επιτροπή κατά της SEMEA, στην υπόθεση T-168/10,
επί της ουσίας,
—
να διαπιστώσει ότι η ενοχική αξίωση στην οποία στηρίζεται το αίτημα της Επιτροπής έχει παραγραφεί κατά το γαλλικό δίκαιο,
—
να απορρίψει τα αιτήματα της Επιτροπής κατά του Δήμου του Millau και κατά της SEMEA,
επικουρικώς,
—
να αποφανθεί ότι η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της ασφάλειας δικαίου και την αρχής της χρηστής διοικήσεως,
—
να αποφανθεί ότι, ως εκ τούτου, στοιχειοθετείται εξωσυμβατική ευθύνη της Ένωσης έναντι το Δήμου του Millau και της SEMEA,
—
να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον Δήμο του Millau και στη SEMEA το ποσό των 41 012 EUR συν τόκους και λοιπά δικαιώματα που θα υπολογιστούν κατά το γαλλικό δίκαιο και τα οποία θα καταστούν απαιτητά κατά την ημερομηνία εκδόσεως της δικαστικής αποφάσεως,
εν πάση περιπτώσει,
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Οι αναιρεσείοντες προβάλλουν τέσσερις λόγους αναιρέσεως κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου.
Πρώτον, ο Δήμος του Millau υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν είχε αρμοδιότητα να επιληφθεί της αγωγής που ασκήθηκε κατά του Δήμου. Κατά τον αναιρεσείοντα, η συνομολόγηση ρήτρας διαιτησίας δια συμβάσεως υπέρ τρίτου είναι αδύνατη για τα γαλλικά νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου. Κατά τον αναιρεσείοντα, δεν υφίσταται σύμβαση στο πλαίσιο της οποίας ο Δήμος του Millau να συνομολόγησε ρήτρα διαιτησίας υπέρ της Επιτροπής.
Δεύτερον, η SEMEA υποστηρίζει ότι, μεταβιβάζοντας την περιουσία της σε έναν εκ των μετόχων της, ήτοι ένα νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου (τον Δήμο του Millau) που εξακολουθεί να είναι αξιόχρεο, εφόσον η ίδια βρισκόταν σε κατάσταση παύσεως πληρωμών, προέβη νομοτύπως σε εκκαθάριση ως προς τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απέρρεαν από την εταιρική της δραστηριότητα.
Τρίτον, οι αναιρεσείοντες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον δεν έλαβε υπόψη τις ισχύουσες νομοθετικές διατάξεις περί παραγραφής. Πράγματι, η επίδικη αξίωση γεννήθηκε από οικονομική πράξη μεταξύ της SEMEA και της Επιτροπής. Μολονότι η σύμβαση μεταξύ της SEMEA και της Επιτροπής είναι διοικητική σύμβαση, εντούτοις ο κανόνας περί παραγραφής που πρέπει να εφαρμοστεί εν προκειμένω είναι το άρθρο 189 bis, νυν άρθρο 110-4 του γαλλικού εμπορικού κώδικα. Ως εκ τούτου, οι αναιρεσείοντες εκτιμούν ότι η αξίωση της Επιτροπής έχει παραγραφεί.
Τέλος, οι αναιρεσείοντες υποστηρίζουν ότι κακώς το Γενικό Δικαστήριο δεν αναγνώρισε την ευθύνη της Επιτροπής παρά το γεγονός ότι η παράλειψή της, επί 12 έτη, να προβεί σε ενέργειες για την ανάκτηση του επίδικου ποσού, συνιστά παρατυπία η οποία έρχεται σε αντίθεση με το άρθρο 41, παράγραφος 3, του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος των τόκων τους οποίους ζητεί η Επιτροπή επίσης οφείλεται στην παράλειψή της να προβεί σε ενέργειες για την ανάκτηση του επίδικου ποσού, επομένως υφίσταται όντως αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της προβαλλόμενης ζημίας και των ενεργειών της Επιτροπής. Τέλος, οι αναιρεσείοντες υποστηρίζουν ότι η ζημία οφείλεται στην αδυναμία τους να λάβουν εγκαίρως μέτρα για να ανταποκριθούν στην αξίωση της Επιτροπής.
Full & Egal Universal Law Academy