2.2.2013
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 32/14
Αναίρεση που άσκησε στις 10 Δεκεμβρίου 2012 o Ivan Jurašinović κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο πενταμελές τμήμα) στις 3 Οκτωβρίου 2012 στην υπόθεση T-465/09, Jurašinović κατά Συμβουλίου
(Υπόθεση C-576/12 P)
2013/C 32/19
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Αναιρεσείων: Ivan Jurašinović (εκπρόσωπος: N. Amara-Lebret, δικηγόρος)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης
Αιτήματα του αναιρεσείοντος
Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο ή επικουρικώς,
—
να ακυρώσει την απόφαση της 22ας Σεπτεμβρίου 2009 με την οποία δόθηκε στον αναιρεσείοντα άδεια μερικής μόνον προσβάσεως στα εξής έγγραφα: εκθέσεις των παρατηρητών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ήταν παρόντες στην Κροατία, στην περιοχή του Knin, μεταξύ της 1ης και της 31ης Αυγούστου 1995·
—
να υποχρεώσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να εγκρίνει την πρόσβαση, με ηλεκτρονικά μέσα, στα εν λόγω έγγραφα·
—
να υποχρεώσει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να καταβάλει στον αναιρεσείοντα ποσό 8 000 ευρώ, εκτός φόρων, ως αποζημίωση για τη διαδικασία και το ποσό αυτό εντόκως, με το ισχύον επιτόκιο της ΕΚΤ κατά την ημερομηνία καταθέσεως της αιτήσεως αναιρέσεως.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως, ο αναιρεσείων προβάλλει τρεις λόγους.
Πρώτον, ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε τη γενική αρχή του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη, διότι δεν μπορεί να αποφανθεί νομίμως επί της προσφυγής χωρίς προηγουμένη εξέταση των εγγράφων στα οποία ζητήθηκε πρόσβαση.
Δεύτερον, ο αναιρεσείων προβάλλει παράβαση των άρθρων 9, παράγραφος 1, και 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', του κανονισμού 1049/2001 του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ης Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (1), διότι μολονότι το άρθρο 4, παράγραφος 1, στοιχείο α', προβλέπει τη δυνατότητα αρνήσεως της προσβάσεως σε έγγραφο που θίγει το δημόσιο συμφέρον όσον αφορά τις διεθνείς σχέσεις, η άρνηση αυτή δεν μπορεί να στηρίζεται στον ευαίσθητο χαρακτήρα των εγγράφων τα οποία, λόγω ελλείψεως διαβαθμίσεως, δεν προστατεύονται βάσει του άρθρου 9, παράγραφος 1.
Τρίτον, ο αναιρεσείων προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο σχετικά με την ύπαρξη προγενέστερης δημοσιοποιήσεως των εγγράφων. Εφόσον η κοινοποίηση εγγράφων μεταξύ του Συμβουλίου και του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για την πρώην Γιουγκοσλαβία μπορεί να στηριχθεί μόνο στον κανονισμό 1049/2001, η ύπαρξη προγενέστερης δημοσιοποιήσεως υπέρ ενός από τους εναγόμενους, ευρωπαϊκής ιθαγένειας, στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας που εκκρεμεί ενώπιον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για την πρώην Γιουγκοσλαβία, επιβάλλει την αποδοχή της αιτήσεως.
(1) ΕΕ L 145, σ. 43.
Full & Egal Universal Law Academy