14.4.2012
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 109/24
Skarga wniesiona w dniu 13 lutego 2012 r. — Sedghi i Azizi przeciwko Radzie
(Sprawa T-66/12)
2012/C 109/52
Język postępowania: angielski
Strony
Strona skarżąca: Ali Sedghi (Teheran, Iran) i Ahmad Azizi (Londyn, Zjednoczone Królestwo) (przedstawiciele: S. Gadhia i S. Ashley, solicitors, D. Wyatt, QC (Queen’s Counsel), i M. Lester, barrister)
Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie nieważności decyzji Rady 2011/783/WPZiB z dnia 1 grudnia 2011 r. dotyczącej zmiany decyzji 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 319, z 2.12.2011, s. 71) i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1245/2011 z dnia 1 grudnia 2011 r. dotyczącego wykonania rozporządzenia (UE) nr 961/2010 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 319, z 2.12.2011, s. 11) w zakresie, w jakim dotyczą one skarżących; oraz stwierdzenie natychmiastowej skuteczności orzeczenia w tej kwestii bez zawieszenia wykonania;
—
stwierdzenie, że art. 19 ust. 1 lit. b) i art. 20 ust. 1 lit. b) decyzji Rady decyzji 2010/413/WPZiB i art. 16 ust. 2 rozporządzenia Rady (UE) nr 961/2010 nie mają zastosowania w odniesieniu do drugiego skarżącego;
—
obciążanie Rady kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi dwa zarzuty.
1)
Zarzut pierwszy dotyczący tego, że
—
nie jest spełnione żadne z kryteriów prawnych dotyczących umieszczenia skarżących w wykazie i brak jest jakiejkolwiek prawnej lub faktycznej podstawy umieszczenia ich w wykazie; Rada dopuściła się oczywistego błędu w ocenie tego, czy umieszczenie skarżących w wykazie jest uzasadnione;
2)
Zarzut drugi dotyczący tego, że
—
zaskarżona decyzja i zaskarżone rozporządzenie nakładają nieuzasadnione i nieproporcjonalne ograniczenia na prawa podstawowe skarżących.
Drugi skarżący podnosi dwa dodatkowe zarzuty dotyczącego tego, że:
—
zaskarżona decyzja i zaskarżone rozporządzenie stanowią nieuzasadnione i nieproporcjonalne ograniczanie jego swobody przemieszczania się w Unii Europejskiej; i
—
Rada nie miała kompetencji w zakresie objęcia drugiego zaskarżonego wspólną polityką zagraniczną i bezpieczeństwa, ponieważ chodzi o sytuację czysto wewnętrzną w ramach Unii Europejskiej.
Full & Egal Universal Law Academy