14.4.2012
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 109/28
Skarga wniesiona w dniu 17 lutego 2012 r. — Bank Mellat przeciwko Radzie
(Sprawa T-72/12)
2012/C 109/58
Język postępowania: angielski
Strony
Strona skarżąca: Bank Mellat (Teheran, Iran) (przedstawiciele: S. Zaiwalla, P. Reddy i F. Zaiwalla, solicitors, M. Brindle, QC (Queen’s Counsel) i R. Blakeley, barrister)
Strona pozwana: Rada Unii Europejskiej
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie nieważności decyzji 2011/783/WPZiB (1) i rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 1245/2011 (2) w zakresie, w jakim odnoszą się one do strony skarżącej; i
—
orzeczenie, że art. 19 ust. 1 lit. b) i art. 20 ust. 1 lit. b) decyzji Rady 2010/413/WPZiB (3) i art. 16 ust. 2 rozporządzenie Rady (UE) nr 961/2010 (4) nie ma zastosowania do strony skarżącej;
—
zarządzenie niestosowania art. 60 akapit drugi statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej do stwierdzenia nieważności wskazania dotyczącego strony skarżącej; i
—
obciążenie Rady kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi cztery zarzuty.
1)
Zarzut pierwszy dotyczący tego, że materialne kryteria wskazania przewidziane w decyzji Rady 2010/413/WPZiB i rozporządzeniu Rady (UE) nr 961/2010 nie zostały spełnione w odniesieniu do strony skarżącej lub że Rada dopuściła się oczywistego błędu w ocenie przy ustalaniu, czy kryteria te zostały spełnione, dokonując przeglądu wskazania dotyczącego strony skarżącej.
2)
Zarzut drugi dotyczący tego, że utrzymanie w mocy wskazania dotyczącego strony skarżącej narusza jej prawo własności i zasadę proporcjonalności.
3)
Zarzut trzeci dotyczący tego, że utrzymując w mocy wskazanie dotyczące strony skarżącej, Rada naruszyła wymagania proceduralne dotyczące: i) przedstawienia odpowiedniego uzasadnienia; i ii) poszanowania prawa do obrony i prawa do skutecznej ochrony sądowej.
4)
Zarzut czwarty dotyczący tego, że w zakresie, w jakim skarga strony skarżącej w sprawie T-496/10 Bank Mellat przeciwko Radzie zostanie uwzględniona, niniejsza skarga również musi zostać uwzględniona.
(1) Decyzja Rady 2011/783/WPZiB z dnia 1 grudnia 2011 r. dotycząca zmiany decyzji 2010/413/WPZiB w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 319, s. 71).
(2) Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 1245/2011 z dnia 1 grudnia 2011 r. dotyczące wykonania rozporządzenia (UE) nr 961/2010 w sprawie środków ograniczających wobec Iranu (Dz.U. L 319, s. 11).
(3) Decyzja Rady z dnia 26 lipca 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylająca wspólne stanowisko 2007/140/WPZiB (Dz.U. L 195, s. 39).
(4) Rozporządzenie Rady (UE) nr 961/2010 z dnia 25 października 2010 r. w sprawie środków ograniczających wobec Iranu i uchylające rozporządzenie (WE) nr 423/2007 (Dz.U. L 281, s. 1).
Full & Egal Universal Law Academy