4.8.2012
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 235/14
Προσφυγή της 5ης Ιουνίου 2012 — Vestel Iberia κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-249/12)
2012/C 235/34
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Vestel Iberia, SL (Μαδρίτη, Ισπανία) (εκπρόσωποι: P. De Baere και P. Muñiz, δικηγόροι)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση COM(2010) 22 τελικό της Επιτροπής, της 18ης Ιανουαρίου 2010, με την οποία διαπιστώθηκε ότι είναι δικαιολογημένη η εκ των υστέρων βεβαίωση των εισαγωγικών δασμών και ότι δεν δικαιολογείται η διαγραφή των δασμών αυτών σε μια ειδική περίπτωση (υπόθεση REM 2/08), η οποία κοινοποιήθηκε στην προσφεύγουσα με έγγραφο της 19ης Απριλίου 2012, και
—
να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακυρώσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
1)
Πρώτος λόγος:
Οι εισαγωγικοί δασμοί βεβαιώθηκαν κατά παράβαση του άρθρου 220, παράγραφος 2, στοιχείο β', του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (1), διότι η καθής κακώς έκρινε ότι οι κανονισμοί αντιντάμπινγκ που έχουν θεσπιστεί κατά των εισαγωγών από τρίτες χώρες εφαρμόζονται αυτόματα και στα εμπορεύματα που τελούν σε ελεύθερη κυκλοφορία εντός της τελωνειακής ένωσης ΕΕ-Τουρκίας, με αποτέλεσμα να μην πληροφορήσει η καθής τους επιχειρηματίες ότι ο σχετικός κανονισμός αντιντάμπινγκ εφαρμοζόταν και στα εμπορεύματα που τελούσαν σε ελεύθερη κυκλοφορία εντός της τελωνειακής ένωσης ΕΕ-Τουρκίας. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται επικουρικά ότι οι τουρκικές αρχές κακώς βεβαίωσαν ότι οι δασμοί αντιντάμπινγκ που επιβάλλονταν στα εμπορεύματα από τις τρίτες χώρες δεν ίσχυαν για τα εμπορεύματα που τελούν σε ελεύθερη κυκλοφορία εντός της τελωνειακής ένωσης ΕΕ-Τουρκίας. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει περαιτέρω ότι κακώς επίσης οι ισπανικές τελωνειακές αρχές έκριναν ότι τα εμπορεύματα που συνοδεύονταν από πιστοποιητικό ATR δεν υπέκειντο σε πρόσθετους δασμούς ή σε μέτρα προστασίας του εμπορίου και παρέλειψαν να ενημερώσουν τους επιχειρηματίες για το ότι ήταν ενδεχόμενο να εφαρμοστούν τέτοια μέτρα στις εισαγωγές τους από την Τουρκία, ακόμη και αν τα σχετικά εμπορεύματα βρίσκονταν σε ελεύθερη κυκλοφορία.
2)
Δεύτερος λόγος:
Το σφάλμα των αρμόδιων τελωνειακών αρχών δεν ήταν ευλόγως δυνατόν να εντοπιστεί από τον υπόχρεο προς πληρωμή των δασμών, ο οποίος είχε ενεργήσει καλόπιστα και είχε συμμορφωθεί προς όλες τις διατάξεις της ισχύουσας νομοθεσίας που διέπουν την τελωνειακή διασάφηση.
3)
Τρίτος λόγος:
Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η περίπτωσή της αποτελεί εξαιρετική περίπτωση, κατά την έννοια του άρθρου 239 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, και ότι δεν μπορεί να της καταλογιστεί ούτε δόλος ούτε πρόδηλη αμέλεια κατά το άρθρο 239 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα.
(1) Κανονισμός (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy