28.7.2012
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 227/30
Skarga wniesiona w dniu 11 czerwca 2012 r. — Gretsch-Unitas przeciwko Komisji
(Sprawa T-252/12)
2012/C 227/51
Język postępowania: niemiecki
Strony
Strona skarżąca: Gretsch-Unitas GmbH (Ditzingen, Niemcy) i Gretsch-Unitas GmbH Baubeschläge (Ditzingen, Niemcy) (przedstawiciele: adwokaci H.J. Hellmann, C. Malz i S. Warken)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi o:
—
stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 28 marca 2012 r. dotyczącej postępowania na podstawie art. 101 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) i art. 53 porozumienia EOG (COMP/39452 — Okucia do okien i drzwi okiennych), doręczonej skarżącym w dniu 3 kwietnia 2012 r., w części, w jakiej dotyczy ona skarżących;
—
ewentualnie, obniżenie grzywny nałożonej na skarżące;
—
obciążenie pozwanej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi siedem zarzutów.
1)
Po pierwsze, pozwana nie uzasadniła zaskarżonej decyzji w wystarczający sposób w odniesieniu do ustalenia podstawowej kwoty grzywny nałożonej na skarżące i tym samym naruszyła obowiązek uzasadnienia przewidziany w art. 296 akapit drugi TFUE, który stanowi istotny wymóg proceduralny.
2)
Po drugie, przy ustalaniu podstawowej kwoty grzywny nałożonej na skarżące pozwana potraktowała je bez obiektywnego uzasadnienia w odmienny sposób w porównaniu z innymi przedsiębiorstwami uczestniczącymi w kartelu i tym samym naruszyła zasadę proporcjonalności i równego traktowania.
3)
Po trzecie, pozwana błędnie obliczyła grzywnę wymierzoną skarżącym, ponieważ ustaliła nieprawidłowo poziom obniżki grzywny w przypadku skarżących jako pierwszego przedsiębiorstwa, które przedstawiło dowody mające istotną wartość dodaną. Pozwana nie uzasadniła także w sposób wymagany prawem, jak ustaliła poziom obniżki grzywny w przypadku skarżących jako pierwszego przedsiębiorstwa, które przedstawiło dowody mające istotną wartość dodaną.
4)
Po czwarte, przy obliczaniu obniżki grzywny nałożonej na skarżące pozwana naruszyła zasadę równego traktowania i proporcjonalności, nie przyznając wyrównania z tytułu przewagi konkurencyjnej, z jakiej korzysta Siegenia z powodu swojej sytuacji gospodarczej.
5)
Po piąte, decyzja pozwanej jest błędna z punktu widzenia uwzględnienia wagi naruszenia przy ustalaniu grzywny wymierzonej skarżącym.
6)
Po szóste, przy wykonywaniu swoich uprawnień dyskrecjonalnych w ramach ustalania grzywny nałożonej na skarżące pozwana nie uwzględniła jako okoliczności łagodzącej ich znacznie mniejszego udziału w praktykach istotnych w świetle prawa kartelowego.
7)
Po siódme, system grzywien stosowany przez pozwaną narusza jako całość zasadę indywidualizacji kar i sankcji i w związku z tym jest niezgodny z prawem.
Full & Egal Universal Law Academy