18.8.2012
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 250/19
Skarga wniesiona w dniu 2 lipca 2012 r. — Health Food Manufacturer’s Association i in. przeciwko Komisji
(Sprawa T-296/12)
2012/C 250/35
Język postępowania: angielski
Strony
Strona skarżąca: The Health Food Manufacturer’s Association (East Molesey, Zjednoczone Królestwo); Quest Vitamins Ltd (Birmingham, Zjednoczone Królestwo); Natures Aid Ltd (Kirkham, Zjednoczone Królestwo); Natuur- & gezonheidsProducten Nederland (Ermelo, Niderlandy); New Care Supplements BV (Oisterwijk, Netherlands) (przedstawiciele: B. Kelly i G. Castle, solicitors, oraz P. Bogaert, prawnik)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
stwierdzenie nieważności rozporządzenia Komisji (UE) nr 432/2012 z dnia 16 maja 2012 r. ustanawiającego wykaz dopuszczonych oświadczeń zdrowotnych dotyczących żywności, innych niż oświadczenia odnoszące się do zmniejszenia ryzyka choroby oraz rozwoju i zdrowia dzieci (Dz.U. L 136, s. 1);
—
stwierdzenie nieważności decyzji Komisji z dnia 16 maja 2012 r. ustalającej wykaz dopuszczonych oświadczeń zdrowotnych oraz wykaz tzw. zawieszonych oświadczeń zdrowotnych, których Komisja nie odrzuca, ani też nie dopuszcza;
—
obciążenie pozwanej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi skarżący podnoszą trzy zarzuty, wedle których rozporządzenie jest niezgodne z prawem z przyczyn określonych poniżej.
1)
Zarzut pierwszy, wedle którego
—
ustalenie wykazu dopuszczalnych ogólnych oświadczeń zdrowotnych, przy równoczesnym utrzymaniu wobec niektórych oświadczeń przepisu przejściowego art. 28 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 (tj. rozdzielenie procedury oceny i wydania listy częściowej na podstawie art. 13 ust. 1) pozbawione jest jakiejkolwiek podstawy prawnej. Ponadto, stanowi naruszenie zasad: dobrej administracji, pewności prawa oraz zakazu dyskryminacji, a to z następujących przyczyn — brak było uzasadnienia dla rozdzielenia procesu; rozdzielenie pozbawione było przejrzystości; nie przeprowadzono konsultacji, ani nie wskazano adekwatnych powodów uzasadniajacych rozdzielenie; niektóre oświadczenia zostały „zawieszone” i w dalszym ciągu objęte są istniejącymi okresami przejściowymi określonymi w rozporządzeniu (WE) nr 1924/2006 (pomimo dotknięcia tych okresów przejściowych wadą w postaci braku pewności prawa).
2)
Zarzut drugi, wedle którego
—
niewłączenie wielu oświadczeń zdrowotnych do wykazu oświadczeń dopuszczonych narusza rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 poprzez zastosowanie nieprawidłowych kryteriów oceny, narusza zasadę dobrej administracji, zasadę pewności prawa, jak również obowiązek współpracy z krajowymi organami bezpieczeństwa żywnościowego oraz obowiązek odpowiedniego uzasadnienia.
3)
Zarzut trzeci, wedle którego
—
na wypadek, gdyby zarzuty określone wyżej zostały oddalone, skarżący podnoszą, że rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 jest nieważne jako takie z uwagi na naruszenie prawa do bycia wysłuchanym oraz zasady pewności prawa. Bezprawność rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 zostaje powołana w niniejszej skardze na podstawie art. 277 TFUE i przemawia za uznaniem bezprawności rozporządzenia (UE) nr 432/2012.
Full & Egal Universal Law Academy