8.9.2012
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 273/18
Skarga wniesiona w dniu 10 lipca 2012 r. — Spirlea przeciwko Komisji
(Sprawa T-306/12)
2012/C 273/31
Język postępowania: niemiecki
Strony
Strona skarżąca: Darius Nicolai Spirlea (Capezzano Piamore, Włochy) i Mihaela Spirlea (Capezzano Piamore) (przedstawiciele: adwokaci V. Foerster i T. Pahl)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
przyjęcie niniejszej skargi opartej na art. 263 TFUE;
—
uznanie skargi za dopuszczalną; oraz
—
uznanie jej za uzasadnioną i z tego względu stwierdzenie, że Komisja dopuściła się naruszenia istotnych wymogów proceduralnych i kilku przepisów materialnych;
—
stwierdzenie nieważności na tej podstawie decyzji sekretariatu generalnego Komisji z dnia 21 czerwca 2012 r. (SG.B.5/MKu/psi — Ares (2012)744102) w zakresie, w jakim dotyczy to pism powiadamiających Komisji z dnia 10 maja 2011 r. i z dnia 10 października 2011 r.;
—
obciążenie Komisji kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi sześć zarzutów.
1)
Naruszenie obowiązku badania i zakresu badania przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001 (1)
Skarżący podnoszą w ramach zarzutu pierwszego naruszenie obowiązku badania „wyjątków” na podstawie art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 1049/2001 i zakresu tego badania.
2)
Naruszenie obowiązku uzasadnienia w decyzji z dnia 21 czerwca 2012 r. w sprawach GestDem 2012/1073 i 2012/1251.
Skarżący podnoszą w ramach zarzutu drugiego naruszenie obowiązku uzasadnienia odmowy dostępu do pism powiadamiających Komisji z dnia 10 maja 2011 r. i z dnia 10 października 2011 r. w zakresie nakazanym w państwie prawa.
3)
Zrównanie „nieformalnego” postępowania pilotażowego Unii z postępowaniem w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego (art. 258 TFUE).
Skarżący podnoszą w ramach zarzutu trzeciego, że zrównanie „nieformalnego” postępowania pilotażowego Unii z uregulowanym przepisami postępowaniem w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego (art. 258 TFUE) narusza prawo.
4)
Błędna ocena częściowego dostępu do dokumentów
Skarżący podnoszą w ramach zarzutu czwartego, że Komisja pominęła prawo do częściowego dostępu do pism powiadamiających na podstawie art. 4 ust. 6 rozporządzenia nr 1049/2001 i w sposób oczywisty nie przeprowadziła konkretnego badania.
5)
Naruszenie zasady proporcjonalności/„nadrzędnego interesu publicznego”
Skarżący podnoszą w ramach zarzutu piątego, że Komisja naruszyła zasadę proporcjonalności, gdyż rzeczowo nie rozważyła powołanego wyjątku „ochrony celu śledztwa” w świetle „nadrzędnego interesu publicznego” (art. 4 ust. 2 rozporządzenia 1049/2001).
6)
Naruszenie komunikatu COM (2002) 141
Skarżący podnoszą w ramach zarzutu szóstego, że Komisja naruszała systematycznie wobec skarżących ustanowione przez siebie samą reguły rozpatrywania skarg obywateli Unii i tym samym stale naruszała zobowiązanie, które sama na siebie nałożyła (załącznik do COM (2002) 141).
(1) Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, s. 43).
Full & Egal Universal Law Academy