27.10.2012
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 331/32
Προσφυγή-αγωγή της 10ης Σεπτεμβρίου 2012 — Gouveia da Cruz κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-405/12)
2012/C 331/61
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Προσφεύγων-ενάγων: Ernesto Bruno Gouveia da Cruz (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: É. Boigelot και R. Murru, δικηγόροι)
Καθής-Εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα του προσφεύγοντος -ενάγοντος
Ο προσφεύγων -ενάγων ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να κρίνει την προσφυγή παραδεκτή και βάσιμη,
—
επομένως,
—
πριν εκδώσει οριστική απόφαση, και στο πλαίσιο της διεξαγωγής αποδείξεων, να διατάξει την προσκόμιση της συμβάσεως-πλαισίου DI/06350-00 η οποία συνήφθη μεταξύ της Επιτροπής και της εταιρίας Intrasoft,
—
να ακυρώσει την απόφαση της 10ης Ιουλίου 2012 και, κατά συνέπεια, τη διόρθωση της 11ης Ιουλίου 2012,
—
να υποχρεώσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αποκαταστήσει τη ζημία που υπέστη ο προσφεύγων, η οποία ορίσθηκε στο συνολικό ποσό των 12 500 EUR, με την επιφύλαξη περαιτέρω αυξήσεως κατά τη διάρκεια της διαδικασίας,
—
εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την καθής στα δικαστικά έξοδα, δυνάμει του άρθρου 87 του Κανονισμού Διαδικασίας του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής-αγωγής ο προσφεύγων-ενάγων προβάλλει τρεις λόγους.
1)
Ο πρώτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και των δικαιωμάτων άμυνας, δεδομένου ότι ο προσφεύγων έλαβε γνώση προφορικώς της επίδικης αποφάσεως περί ανακλήσεως με άμεση ισχύ των δικαιωμάτων του πρόσβασης στα κτίρια της Επιτροπής, η οποία αναφέρεται μόνο στα πρακτικά μιας προφορικής εξέτασης του προσφεύγοντος από το τμήμα ανθρώπινων πόρων και ασφάλειας της Επιτροπής. Ο προσφεύγων διατείνεται ότι η επίδικη απόφαση δεν εκθέτει τα στοιχεία τα οποία οδήγησαν την Επιτροπή στη λήψη της και ότι η έννομη βάση της απόφασης κοινοποιήθηκε στον προσφεύγοντα με διορθωτικό το οποίο εκδόθηκε μετά τη θέση σε ισχύ της αποφάσεως.
2)
Ο δεύτερος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής του τεκμηρίου αθωότητας, καθόσον, η επίδικη απόφαση στηρίζεται μόνο στο γεγονός ότι η βελγική αστυνομία εξέτασε τον προσφεύγοντα στο πλαίσιο μίας έρευνας που δεν αφορούσε τον ίδιο αλλά έναν από τους παιδικούς του φίλους, με τον οποίο είχε κατά καιρούς τηλεφωνικές συνομιλίες.
3)
Ο τρίτος λόγος αντλείται από παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, δεδομένου ότι η Επιτροπή απαγόρευσε στον προσφεύγοντα την πρόσβαση στα κτίρια της, χωρίς να του έχει απαγγελθεί καμία κατηγορία και ενώ η εν λόγω αστυνομική έρευνα δεν τον αφορούσε.
Full & Egal Universal Law Academy