27.10.2012
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 331/32
Skarga wniesiona w dniu 10 września 2012 r. — Gouveia da Cruz przeciwko Komisji
(Sprawa T-405/12)
2012/C 331/61
Język postępowania: francuski
Strony
Strona skarżąca: Ernesto Bruno Gouveia da Cruz (Bruksela, Belgia) (przedstawiciele: adwokaci É. Boigelot i R. Murru)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
uznanie skargi za dopuszczalną i zasadną;
—
w związku z powyższym,
—
przed wydaniem orzeczenia, tytułem środków dowodowych, nakazanie przedstawienia umowy ramowej DI/06350-00, która została jakoby zawarta między Komisją a spółką Intrasoft;
—
stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 10 lipca 2012 r. oraz w konsekwencji sprostowania z dnia 11 lipca 2012 r.;
—
nakazanie Komisji Europejskiej naprawienia szkody poniesionej przez stronę skarżącą, której wartość wycenia się na ogólną kwotę 12 500 EUR, z zastrzeżeniem możliwości jej podwyższenia w toku postępowania;
—
w każdym razie, obciążenie pozwanej całością kosztów, zgodnie z art. 87 regulaminu postępowania przed Sądem Unii.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżąca podnosi trzy zarzuty.
1)
Zarzut pierwszy dotyczący naruszenia zasady obowiązku uzasadnienia, uzasadnionych oczekiwań i prawa do obrony, ponieważ skarżący został ustnie poinformowany o spornej decyzji w sprawie odebrania mu ze skutkiem natychmiastowym przepustek do budynków Komisji, która to decyzja znajduje się wyłącznie w protokole z wysłuchania skarżącego przez służby ds. zasobów ludzkich i ochrony Komisji. Skarżący podnosi, że sporna decyzja nie podaje, co skłoniło Komisję do podjęcia takiej decyzji, oraz że podstawa prawna decyzji została skarżącemu podana w sprostowaniu, po tym, jak decyzja wywarła skutki.
2)
Zarzut drugi dotyczący naruszenia zasady domniemania niewinności, ponieważ wydaje się, że zaskarżona decyzja opiera się jedynie na fakcie, że skarżący był przesłuchiwany przez belgijską policję w ramach dochodzenia, które dotyczy nie jego, lecz jednego z jego przyjaciół z dzieciństwa, z którym odbywał on od czasu do czasu rozmowy telefoniczne.
3)
Zarzut trzeci dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności, ponieważ Komisja zakazała skarżącemu wstępu do budynków Komisji, mimo że nie postawiono mu żadnych zarzutów i nie dotyczy go omawiane śledztwo policji.
Full & Egal Universal Law Academy