12.1.2013
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 9/41
Προσφυγή της 31ης Οκτωβρίου 2012 — Saint-Gobain Glass Deutschland κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-476/12)
2013/C 9/74
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Saint-Gobain Glass Deutschland GmbH (Άαχεν, Γερμανία) (εκπρόσωποι: οι δικηγόροι S. Altenschmidt και C. Dittrich)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει τη σιωπηρή απόφαση της Επιτροπής της 4ης Σεπτεμβρίου 2012 (αριθ. φακέλου GESTDEM 3273/2012), με την οποία δεν επιτράπηκε η πρόσβαση της προσφεύγουσας στα στοιχεία του Umweltbundesamt (Οργανισμού για την Προστασία του Περιβάλλοντος) της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, τα οποία ο οργανισμός αυτός διαβίβασε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με τις εγκαταστάσεις της προσφεύγουσας κατά την υποβολή, σύμφωνα με το άρθρο 15, παράγραφος 1, της απόφασης 2011/278/ΕΕ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της 27ης Απριλίου 2011, του καταλόγου των εγκαταστάσεων που βρίσκονται στη Γερμανία και εμπίπτουν στην οδηγία 2003/87/ΕΚ,
—
επικουρικά, να ακυρώσει τη σιωπηρή απόφαση της Επιτροπής της 25ης Σεπτεμβρίου 2012 (αριθ. φακέλου GESTDEM 3273/2012) να μην επιτρέψει ούτως ή άλλως την πρόσβαση της προσφεύγουσας στις πληροφορίες που είχε ζητήσει,
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι ακύρωσης και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της προσφυγής της, η προσφεύγουσα προβάλλει τρεις λόγους.
1)
Παράβαση του άρθρου 8, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 (1)
Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις για την παράταση της προθεσμίας για να δοθεί απάντηση στην επιβεβαιωτική αίτησή της, οπότε στις 4 Σεπτεμβρίου 2012 υφίστατο ήδη απορριπτική απόφαση της Επιτροπής.
2)
Παράβαση του άρθρου 3, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΚ) 1367/2006 (2), σε συνδυασμό με το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001
Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η σιωπηρή απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η αίτησή της αντιβαίνει στο άρθρο 3, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 1367/2006, σε συνδυασμό με το άρθρο 2, παράγραφος 1, του κανονισμού 1049/2001, διότι αφενός οι διατάξεις αυτές της παρέχουν δικαίωμα πρόσβασης στις περιβαλλοντικές πληροφορίες που ζήτησε και αφετέρου δεν συνέτρεχαν λόγοι απόρριψης, οι οποίοι άλλωστε πρέπει να ερμηνεύονται στενά.
Ειδικότερα, δεν συντρέχει, κατά την προσφεύγουσα, ο λόγος αποκλεισμού από την πρόσβαση τον οποίο προβλέπει το άρθρο 4, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του κανονισμού 1049/2001. Τα έγγραφα που ζήτησε η προσφεύγουσα αφορούν μόνο τα στοιχεία που υπέβαλε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας στην Επιτροπή και όχι την υπό εξέλιξη εξέταση των στοιχείων αυτών από την Επιτροπή. Επομένως, δεν υπάρχει κίνδυνος σοβαρού επηρεασμού της διαδικασίας διαμόρφωσης της απόφασης της Επιτροπής.
Επιπλέον, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι λόγο απόρριψης της αίτησής της δεν αποτελεί ούτε το γεγονός ότι οι αρχές των οποίων ζητήθηκε η γνώμη δεν έχουν ακόμη απαντήσει. Συναφώς η προσφεύγουσα εκθέτει ότι η εξαίρεση που προβλέπει το άρθρο 4, παράγραφος 5, του κανονισμού 1049/2001 δεν μπορεί να ερμηνευθεί τόσο ευρέως, ώστε να απονέμει στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος ένα δικαίωμα αρνησικυρίας, βάσει του οποίου να μπορεί, κατά την κρίση του, να απορρίπτει την αίτηση πρόσβασης στα έγγραφα. Κάτι τέτοιο θα αντέβαινε στον σκοπό της σύμβασης του Århus για τη δημιουργία διαφάνειας και την ενίσχυση της διαφάνειας αυτής κατά τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων σε θέματα περιβάλλοντος.
3)
Παραβίαση της υποχρέωσης αιτιολόγησης
Τέλος, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι δεν έχει τηρηθεί η υποχρέωση αιτιολόγησης την οποία προβλέπει το άρθρο 296, παράγραφος 2, ΣΛΕΕ.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (ΕΕ L 145, σ. 43).
(2) Κανονισμός (ΕΚ) 1367/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2006, για την εφαρμογή στα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας των διατάξεων της σύμβασης του Århus σχετικά με την πρόσβαση στις πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα (ΕΕ L 264, σ. 13).
Full & Egal Universal Law Academy