2.2.2013
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 32/21
Skarga wniesiona w dniu 27 listopada 2012 r. — Spirlea przeciwko Komisji
(Sprawa T-518/12)
2013/C 32/33
Język postępowania: niemiecki
Strony
Strona skarżąca: Darius Nicolai Spirlea (Capezzano Pianore, Włochy) i Mihaela Spirlea (Capezzano Pianore) (przedstawiciele: adwokaci V. Foerster i T. Pahl)
Strona pozwana: Komisja Europejska
Żądania
Strona skarżąca wnosi do Sądu o:
—
przyjęcie skargi wniesionej na podstawie art. 263 TFUE;
—
uznanie skargi za dopuszczalną; oraz
—
uznanie skargi za zasadną i tym samym ustalenie, że strona skarżąca dopuściła się naruszenia istotnych wymogów proceduralnych i kilku przepisów prawa materialnego;
—
stwierdzenie na tej podstawie nieważności wydanej przez stronę skarżącą decyzji z dnia 27 września 2012 r. o zamknięciu postępowania pilotażowego Unii nr 2070/11/SNCO (sygnatura: Ares [2012] 1135073);
—
obciążenie strony skarżącej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi strona skarżący podnoszą trzy zarzuty.
1)
Zarzut pierwszy dotyczący ustanowienia postępowania pilotażowego Unii bez żadnej podstawy prawnej (art. 290 i 291 TFUE)
—
W ramach zarzutu pierwszego skarżący podnoszą, że wprowadzenie postępowania pilotażowego Unii prowadzi do ustanowienia dodatkowej przesłanki proceduralnej nieprzewidzianej w art. 258 TFUE. Z tej przesłanki proceduralnej, w odniesieniu do której w traktatach Unii nie udzielono Komisji żadnego upoważnienia ani delegacji, Komisja skorzystała w ramach bezprawnego i nieprzejrzystego postępowania, tym samym podważając prowadzenie postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego na podstawie art. 258 TFUE.
2)
Zarzut drugi dotyczący naruszenia komunikatu Komisji skierowanego do Parlamentu Europejskiego i Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie stosunków ze skarżącym w przedmiocie naruszeń prawa wspólnotowego (1)
—
W ramach zarzutu drugiego skarżący podnoszą, że Komisja pominęła w sposób arbitralny komunikat w sprawie stosunków ze skarżącym w przedmiocie naruszeń prawa wspólnotowego i postanowiła, nie pozostawiając im wyboru, o rozpatrzeniu wniesionej przez skarżących skargi w ramach postępowania pilotażowego Unii, którego zasady nie były dostępne dla skarżących.
3)
Zarzut trzeci dotyczący naruszenia obowiązku uzasadnienia
—
W ramach tego zarzutu skarżący podnoszą, że uzasadnienie Komisji nie zawiera wyjaśnienia okoliczności faktycznych w odniesieniu do zastosowania rozporządzenia (WE) nr 1394/2007 (2) ani analizy wysuniętych przez skarżących konkretnych zarzutów prawnych w związku z prawem Unii.
(1) Dz.U. C 244, s. 5.
(2) Rozporządzenie (WE) nr 1394/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie produktów leczniczych terapii zaawansowanej i zmieniające dyrektywę 2001/83/WE oraz rozporządzenie (WE) nr 726/2004 (Dz.U. L 324, s. 121).
Full & Egal Universal Law Academy