4.8.2014
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 253/11
Wyrok Trybunału (czwarta izba) z dnia 5 czerwca 2014 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez High Court of Ireland – Irlandia) – I przeciwko Health Service Executive
(Sprawa C-255/13) (1)
([Odesłanie prejudycjalne - Zabezpieczenie społeczne - Rozporządzenie (WE) nr 883/2004 - Artykuł 19 ust. 1 i art. 20 ust. 1 i 2 - Rozporządzenie (WE) nr 987/2009 - Artykuł 11 - Obywatel państwa członkowskiego ubezpieczony w państwie zamieszkania - Wystąpienie ciężkiej i nagłej choroby podczas wakacji w innym państwie członkowskim - Osoba zmuszona do pozostania w tym drugim państwie przez jedenaście lat z powodu swojej choroby i dostępności wyspecjalizowanej opieki medycznej w pobliżu miejsca, w którym mieszka - Udzielanie świadczeń rzeczowych w tym drugim państwie - Pojęcia „zamieszkania” i „pobytu”])
2014/C 253/14
Język postępowania: angielski
Sąd odsyłający
High Court of Ireland
Strony w postępowaniu głównym
Strona skarżąca: I
Strona pozwana: Health Service Executive
Przedmiot
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym – High Court of Ireland – Wykładnia art. 19 ust. 1 i art. 20 ust. 1 i 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz.U. L 166, s. 1) – Pojęcie „przebywania” w państwie członkowskim innym niż właściwe państwo członkowskie – Obywatel państwa członkowskiego cierpiący od 11 lat na poważne schorzenie, którego objawy po raz pierwszy wystąpiły podczas pobytu na wakacjach w drugim państwie członkowskim – Obywatel zmuszony do pozostania na terytorium drugiego państwa członkowskiego ze względu na stan zdrowia
Sentencja
Artykuł 1 lit. j) i k) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego należy interpretować w ten sposób, że do celów art. 19 ust. 1 lub art. 20 ust. 1 i 2 wspomnianego rozporządzenia, w wypadku gdy obywatel Unii, który zamieszkiwał w pierwszym państwie członkowskim, został dotknięty ciężkim i nagłym schorzeniem podczas wakacji w drugim państwie członkowskim i jest zmuszony do pozostania przez jedenaście lat w tym ostatnim państwie ze względu na wspomniane schorzenie oraz dostępność wyspecjalizowanej opieki medycznej w pobliżu miejsca, w którym mieszka, należy go uważać za „przebywającego” w tym drugim państwie członkowskim, gdy zwykły ośrodek jego interesów życiowych znajduje się w pierwszym państwie członkowskim. Do sądu krajowego należy określenie zwykłego ośrodka interesów życiowych owego obywatela poprzez dokonanie oceny wszystkich istotnych okoliczności faktycznych i wzięcie pod uwagę jego woli, wynikającej ze wspomnianych okoliczności faktycznych, ponieważ wyłącznie okoliczność, że rzeczony obywatel pozostawał w drugim państwie członkowskim przez długi okres, nie wystarcza, jako taka i sama w sobie, aby uznać, że ma on miejsce zamieszkania w tym państwie.
(1) Dz.U. C 189 z 29.06.2013.
Full & Egal Universal Law Academy