27.4.2015
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 138/11
Απόφαση του Δικαστηρίου (έβδομο τμήμα) της 26ης Φεβρουαρίου 2015 [αίτηση του Østre Landsret (Δανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] —Ingeniørforeningen i Danmark, ενεργούσα για λογαριασμό του Poul Landin κατά Tekniq, ενεργούσας για λογαριασμό της ENCO A/S — VVS
(Υπόθεση C-515/13) (1)
((Προδικαστική παραπομπή - Κοινωνική πολιτική - Οδηγία 2000/78/ΕΚ - Ίση μεταχείριση στον τομέα της απασχολήσεως και της εργασίας - Άρθρο 2, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο α' - Άρθρο 6, παράγραφος 1 - Διαφορετική μεταχείριση στηριζόμενη στην ηλικία - Εθνική ρύθμιση προβλέπουσα τη μη καταβολή αποζημιώσεως λόγω απολύσεως στους εργαζομένους οι οποίοι δικαιούνται, κατά τον χρόνο της απολύσεώς τους, σύνταξη γήρατος βάσει του γενικού συνταξιοδοτικού συστήματος))
(2015/C 138/13)
Γλώσσα διαδικασίας: η δανική
Αιτούν δικαστήριο
Østre Landsret
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Ingeniørforeningen i Danmark, ενεργούσα για λογαριασμό του Poul Landin
κατά
Tekniq, ενεργούσας για λογαριασμό της ENCO A/S — VVS
Διατακτικό
Τα άρθρα 2, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο α', και 6, παράγραφος 1, της οδηγίας 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία, έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται σε εθνική ρύθμιση, όπως αυτή της κύριας δίκης, η οποία προβλέπει ότι, σε περίπτωση απολύσεως εργαζομένου ο οποίος έχει απασχοληθεί αδιαλείπτως στην ίδια επιχείρηση επί 12, 15 ή 18 έτη, ο εργοδότης πρέπει να καταβάλει κατά τον χρόνο καταγγελίας της συμβάσεως ποσό ίσο προς έναν, δύο ή τρεις μηνιαίους μισθούς, αντιστοίχως, αλλά η οποία ορίζει ότι η εν λόγω αποζημίωση δεν οφείλεται σε περίπτωση που ο εργαζόμενος, κατά τον χρόνο της λύσεως της συμβάσεως εργασίας του, έχει τη δυνατότητα να λάβει σύνταξη γήρατος βάσει του γενικού συστήματος συνταξιοδοτήσεως, καθόσον, αφενός, η σχετική ρύθμιση δικαιολογείται αντικειμενικώς και ευλόγως από θεμιτό σκοπό εργασιακής πολιτικής και πολιτικής στον τομέα της αγοράς της εργασίας και, αφετέρου, συνιστά πρόσφορο και αναγκαίο μέσο για την επίτευξη του σκοπού αυτού. Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξακριβώσει ότι όντως αυτό συμβαίνει εν προκειμένω.
(1) ΕΕ C 359 της 7.12.2013.
Full & Egal Universal Law Academy