23.2.2015
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 65/13
Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 18ης Δεκεμβρίου 2014 [αίτηση του Cour du travail de Bruxelles (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Centre public d’action sociale d'Ottignies-Louvain-La-Neuve κατά Moussa Abdida
(Υπόθεση C-562/13) (1)
((Προδικαστική παραπομπή - Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Άρθρα 19, παράγραφος 2, και 47 - Οδηγία 2004/83/EΚ - Ελάχιστες απαιτήσεις για την αναγνώριση του καθεστώτος του πρόσφυγα ή του καθεστώτος επικουρικής προστασίας - Πρόσωπο που δικαιούται επικουρική προστασία - Άρθρο 15, στοιχείο β' - Βασανιστήρια ή απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία του αιτούντος στη χώρα καταγωγής του - Άρθρο 3 - Ευνοϊκότερες διατάξεις - Αιτών διεθνή προστασία που πάσχει από σοβαρή ασθένεια - Έλλειψη κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής στη χώρα καταγωγής - Οδηγία 2008/115/EΚ - Επιστροφή παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών - Άρθρο 13 - Προσφυγή με ανασταλτικό αποτέλεσμα - Άρθρο 14 - Εγγυήσεις ενόψει της επιστροφής - Βασικές ανάγκες))
(2015/C 065/18)
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Αιτούν δικαστήριο
Cour du travail de Bruxelles
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Centre public d’action sociale d’Ottignies-Louvain-La-Neuve
κατά
Moussa Abdida
Διατακτικό
Τα άρθρα 5 και 13 της οδηγίας 2008/115 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με τους κοινούς κανόνες και διαδικασίες στα κράτη μέλη για την επιστροφή των παρανόμως διαμενόντων υπηκόων τρίτων χωρών, ερμηνευόμενα υπό το πρίσμα των άρθρων 19, παράγραφος 2, και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και το άρθρο 14, παράγραφος 1, στοιχείο β', της εν λόγω οδηγίας έχουν την έννοια ότι αντιτίθενται σε εθνική νομοθεσία η οποία:
—
δεν προβλέπει ότι η προσφυγή κατά αποφάσεως επιστροφής η εκτέλεση της οποίας ενδέχεται να εκθέσει τον υπήκοο τρίτης χώρας σε σοβαρό κίνδυνο οξείας και μη αναστρέψιμης επιδεινώσεως της υγείας του έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα, και
—
δεν προβλέπει την κάλυψη, κατά το μέτρο του δυνατού, των βασικών αναγκών υπηκόου τρίτης χώρας πάσχοντος από σοβαρή ασθένεια, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η παροχή επείγουσας υγειονομικής περιθάλψεως και κάθε απαραίτητης θεραπευτικής αγωγής θα παρασχεθούν πράγματι, κατά το διάστημα που το συγκεκριμένο κράτος.
(1) ΕΕ C 9 της 11.1.2014.
Full & Egal Universal Law Academy