22.2.2014
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 52/23
Διάταξη του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 12ης Δεκεμβρίου 2013 [αίτηση του Tribunale ordinario di Aosta (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Rocco Papalia κατά Comune di Aosta
(Υπόθεση C-50/13) (1)
(Προδικαστική παραπομπή - Άρθρο 99 του Κανονισμού Διαδικασίας του Δικαστηρίου - Κοινωνική πολιτική - Οδηγία 1999/70/ΕΚ - Ρήτρα 5 της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου - Δημόσιος τομέας - Διαδοχικές συμβάσεις - Κατάχρηση - Αποκατάσταση της ζημίας - Προϋποθέσεις αποζημιώσεως σε περίπτωση παράνομου καθορισμού όρου της συμβάσεως εργασίας - Αρχές της ισοδυναμίας και της αποτελεσματικότητας)
2014/C 52/39
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Αιτούν δικαστήριο
Tribunale ordinario di Aosta
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Ενάγων: Rocco Papalia
Εναγόμενος: Comune di Aosta
Αντικείμενο
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunale ordinario di Aosta — Ερμηνεία της ρήτρας 5 της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από την CES, την UNICE και το CEEP (ΕΕ L 175, σ. 43) — Δημόσια Διοίκηση — Αποζημίωση σε περίπτωση καθορισμού παρανόμως όρου συμβάσεως εργασίας — Προϋποθέσεις — Απόδειξη της προκληθείσας ζημίας — Ανάγκη να αποδειχθεί παραίτηση από καλύτερες προσφορές απασχολήσεως
Διατακτικό
Η συναφθείσα στις 18 Μαρτίου 1999 συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου, η οποία περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από την CES, την UNICE και το CEEP, έχει την έννοια ότι αντιβαίνουν σ’ αυτήν μέτρα που προβλέπει εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην υπόθεση της κύριας δίκης, η οποία, σε περίπτωση κατά την οποία εργοδότης του δημόσιου τομέα συνάπτει καταχρηστικώς διαδοχικές συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, παρέχει απλώς στον οικείο εργαζόμενο αξίωση αποκαταστάσεως της ζημίας που διατείνεται ότι υπέστη λόγω αυτού του γεγονότος, αποκλείοντας οποιοδήποτε ενδεχόμενο μετατροπής της εργασιακής σχέσεως ορισμένου χρόνου σε σχέση αορίστου χρόνου, εφόσον αυτή η αξίωση αποζημιώσεως προϋποθέτει υποχρέωση του εργαζομένου να αποδείξει ότι παραιτήθηκε από καλύτερες ευκαιρίες απασχολήσεως και υπό τον όρο ότι η υποχρέωση αυτή καθιστά πρακτικά αδύνατη ή υπέρμετρα δυσχερή την εκ μέρους του οικείου εργαζομένου άσκηση των δικαιωμάτων που του παρέχονται βάσει του δικαίου της Ένωσης.
Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να εκτιμήσει τον βαθμό στον οποίο οι διατάξεις εθνικού δικαίου με σκοπό την πάταξη της εκ μέρους της δημόσιας διοικήσεως καταχρηστικής συνάψεως διαδοχικών συμβάσεων εργασίας ορισμένου χρόνου ή διαδοχικών σχέσεων εργασίας ορισμένου χρόνου είναι σύμφωνες με τις αρχές αυτές.
(1) ΕΕ C 147 της 25.5.2013
Full & Egal Universal Law Academy