9.3.2013
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 71/13
Αναίρεση που άσκησε στις 22 Ιανουαρίου 2013 η Ουγγαρία κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 18 Νοεμβρίου 2012 στην υπόθεση T-194/10, Ουγγαρία κατά Επιτροπής
(Υπόθεση C-31/13 P)
2013/C 71/20
Γλώσσα διαδικασίας: η ουγγρική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Ουγγαρία (εκπρόσωποι: Z. Fehér και K. Szíjjártó)
Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Σλοβακική Δημοκρατία
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου,
—
να αποφανθεί οριστικά επί τις διαφοράς, όπως προβλέπεται στο άρθρο 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου,
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Με την αίτησή της αναιρέσεως, η Ουγγρική Κυβέρνηση υποστηρίζει, πρώτον, ότι το Γενικό Δικαστήριο, με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, εφάρμοσε εσφαλμένα το δίκαιο της Ένωσης, καθόσον έκρινε ότι η επίμαχη καταχώριση στη βάση δεδομένων E-Bacchus δεν παρήγε έννομα αποτελέσματα, κηρύσσοντας κατά συνέπεια απαράδεκτη την προσφυγή που ασκήθηκε σχετικά με την εν λόγω καταχώριση. Εκτός αυτού, η Ουγγρική Κυβέρνηση θεωρεί επίσης ότι το Γενικό Δικαστήριο αιτιολόγησε την απόφασή του ανεπαρκώς, στο μέτρο που δεν υπεισήλθε στην εξέταση των επιχειρημάτων με τα οποία η Ουγγαρία αμφισβήτησε τη θέση της Επιτροπής, περιοριζόμενο να επικυρώσει τη θέση αυτή χωρίς να αποφανθεί επί της ουσίας των προβληθέντων επιχειρημάτων. Δεύτερον, προς στήριξη του αιτήματος με το οποίο ζητεί από το Δικαστήριο να αποφανθεί οριστικώς επί της διαφοράς αφού κηρύξει παραδεκτή την αίτηση αναιρέσεως, όπως προβλέπεται στο άρθρο 61 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, η Ουγγρική Κυβέρνηση επαναλαμβάνει κατ’ ουσίαν την επιχειρηματολογία που ανέπτυξε επί της ουσίας στο πλαίσιο της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
Μέσω της δημιουργίας της βάσεως δεδομένων E-Bacchus, ο νομοθέτης της Ένωσης κατάρτισε ένα μητρώο πνευματικής ιδιοκτησίας για τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις που προστατεύονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το οποίο πιστοποιεί την ισχύ τέτοιας προστασίας σε επίπεδο Ένωσης. Δεδομένου ότι πρόκειται για ενιαίο μητρώο, δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι μόνον η καταχώριση νέων ονομασιών παράγει έννομα αποτελέσματα: τα ίδια αποτελέσματα πρέπει να συνοδεύουν κάθε καταχώριση στην εν λόγω βάση δεδομένων.
Είναι εσφαλμένη η εκτίμηση του Γενικού Δικαστηρίου ότι, στην περίπτωση υφιστάμενων ονομασιών, η καταχώριση στη βάση δεδομένων E-Bacchus συνιστά απλώς και μόνον αυτοδίκαιη (τυπική) μετάβαση από ένα κανονιστικό καθεστώς σε άλλο. Αντιθέτως, κατά την Ουγγρική Κυβέρνηση, η καταχώριση αυτή συνεπάγεται μεταβολή της ίδιας της ουσίας της προστασίας των ονομασιών, καθόσον η εν λόγω προστασία αναβαθμίζεται με την κατοχύρωσή της στο επίπεδο της Ένωσης, ενώ μέχρι τότε εξασφαλιζόταν μόνο στις εθνικές έννομες τάξεις.
Η πραγματοποίηση διαφορετικής εκτιμήσεως ως προς τα έννομα αποτελέσματα της καταχώρισης στο μητρώο E-Bacchus, αναλόγως του αν πρόκειται για παλαιές ή νέες ονομασίες, δεν μπορεί να γίνει δεκτή, ενώ παραβιάζει επίσης την αρχή της ισότητας. Τα έννομα αποτελέσματα που παράγει η καταχώριση πρέπει να είναι τα ίδια ανεξαρτήτως ονομασίας, ακόμα και όταν διεξάγεται άλλη διαδικασία για την καταχώριση στην οποία το επίμαχο ζήτημα έγκειται στο αν πρόκειται για παλαιά ή νέα ονομασία.
Επίσης, από τα έννομα αποτελέσματα της καταχώρισης απορρέει κατ’ ανάγκη συγκεκριμένη υποχρέωση ελέγχου της Επιτροπής κατά τον χρόνο κατάρτισης και τροποποίησης του περιεχομένου της βάσεως δεδομένων E-Bacchus. Ειδικότερα, από την αρχή της χρηστής διαχειρίσεως προκύπτει ότι η Επιτροπή όφειλε να έχει εξακριβώσει το έννομο καθεστώς στη Σλοβακία κατά την ημερομηνία αναφοράς (1η Αυγούστου 2009) καθώς και να έχει εξετάσει μήπως η αρχική καταχώριση ήταν στην πραγματικότητα εσφαλμένη.
Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο δεν τήρησε την υποχρέωση αιτιολογήσεως, δεδομένου ότι με τις εκτιμήσεις στις οποίες προέβη επί της ουσίας της υποθέσεως δεν υπεισήλθε στην εξέταση των επιχειρημάτων με τα οποία η Ουγγρική Κυβέρνηση αμφισβήτησε τη θέση της Επιτροπής, περιοριζόμενο να επικυρώσει τη θέση αυτή χωρίς να αποφανθεί επί της ουσίας των προβληθέντων επιχειρημάτων.
Κατά τη γνώμη της Ουγγρικής Κυβέρνησης, η Επιτροπή, τροποποιώντας την καταχώριση, παρέβη τις σχετικές διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου (1) και του κανονισμού (ΕΚ) 607/2009 της Επιτροπής (2), λαμβανομένου υπόψη ότι, με την επίμαχη διόρθωση της αρχικής καταχώρισης στο μητρώο E-Bacchus, εξασφαλίστηκε αυτοδίκαιη προστασία δυνάμει της νέας κανονιστικής ρύθμισης για ονομασία η οποία δεν μπορεί να θεωρηθεί ως «υφιστάμενη προστατευόμενη ονομασία» κατά την έννοια του άρθρου 118ιθ' του κανονισμού 1234/2007. Η Ουγγρική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η ονομασία που πρέπει να θεωρηθεί προστατευόμενη και υφιστάμενη είναι η «Tokajská vinohradnícka oblast», η οποία περιλαμβάνεται στον σλοβακικό νόμο 313/2009, που ψηφίστηκε στις 30 Ιουνίου 2009 και δημοσιεύτηκε στο φύλλο της Σλοβακικής Εφημερίδας της Κυβερνήσεως της 30ής Ιουλίου 2009.
Εκτός αυτού, η Ουγγρική Κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η Επιτροπή, κατά τη διαχείριση της βάσεως δεδομένων E-Bacchus, και ειδικότερα με την πραγματοποίηση της επίμαχης εν προκειμένω καταχώρισης, παραβίασε τις θεμελιώδεις αρχές της χρηστής διοικήσεως, της καλόπιστης συνεργασίας και της ασφάλειας δικαίου, τις οποίες αναγνωρίζει το δίκαιο της Ένωσης.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) (ΕΕ L 299, σ. 1).
(2) Κανονισμός (ΕΚ) 607/2009 της Επιτροπής, της 14 Ιουλίου 2009, για τον καθορισμό ορισμένων λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) 479/2008 του Συμβουλίου όσον αφορά τις προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης και τις προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις, τις παραδοσιακές ενδείξεις, την επισήμανση και την παρουσίαση ορισμένων προϊόντων του αμπελοοινικού τομέα (ΕΕ L 193, σ. 60).
Full & Egal Universal Law Academy