15.6.2013
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 171/21
Αναίρεση που άσκησαν στις 16 Απριλίου 2013 οι Polyelectrolyte Producers Group, SNF SAS, Travetanche Injection SPRL κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) την 1η Φεβρουαρίου 2013 στην υπόθεση T-368/11, Polyelectrolyte Producers Group, SNF SAS, Travetanche Injection SPRL κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
(Υπόθεση C-199/13 P)
2013/C 171/42
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσες: Polyelectrolyte Producers Group, SNF SAS και Travetanche Injection SPRL (εκπρόσωποι: K. Van Maldegem και R. Cana, δικηγόροι)
Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Βασίλειο των Κάτω Χωρών
Αιτήματα των αναιρεσειουσών
Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-368/11 και
—
να ακυρώσει τον κανονισμό (ΕΕ) 366/2011 της Επιτροπής (προσβαλλόμενος κανονισμός), για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) όσον αφορά το παράρτημα XVII (ακρυλαμίδιο) (1), ή
—
επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για να αποφανθεί επί της προσφυγής ακυρώσεως των νυν αναιρεσειουσών, και
—
να καταδικάσει τους αντιδίκους κατ’ αναίρεση στα δικαστικά έξοδα της παρούσας διαδικασίας (συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών εξόδων ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου).
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Οι αναιρεσείουσες προβάλλουν ότι, απορρίπτοντας το αίτημά τους περί ακυρώσεως σε σχέση με τον προσβαλλόμενο κανονισμό, το Γενικό Δικαστήριο παραβίασε το κοινοτικό δίκαιο. Ειδικότερα, οι αναιρεσείουσες ισχυρίζονται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλήθος σφαλμάτων κατά την ερμηνεία των πραγματικών περιστατικών και του νομικού πλαισίου που εφαρμόζεται στην περίπτωσή τους. Τούτο είχε ως αποτέλεσμα να υποπέσει το Γενικό Δικαστήριο επανειλημμένως σε πλάνη περί το δίκαιο, καθότι ειδικότερα:
—
προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία του κανονισμού 1488/94 (2) κρίνοντας ότι η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως καθόσον σε έλαβε υπόψη όλα τα σχετικά πραγματικά περιστατικά και τις περιστάσεις,
—
προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία του κανονισμού 1488/94 κρίνοντας ότι η Επιτροπή δεν υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως σε σχέση με την αξιολόγηση των δεδομένων έκθεσης που ελήφθησαν υπόψη,
—
υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο και προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία του REACH καθότι έκρινε ότι η Επιτροπή, εκδίδοντας τον προσβαλλόμενο κανονισμό βάσει πληροφοριών που σχετίζονταν με διαφορετικό προϊόν από το προϊόν που υπόκειται σε περιορισμούς δυνάμει του προσβαλλόμενου κανονισμού, δεν υπέπεσε σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως,
—
υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθότι έκρινε ότι η Επιτροπή δεν παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας,
—
υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθότι έκρινε ότι η Επιτροπή δεν παρέβη την υποχρέωση αιτιολογήσεως, και
—
προέβη σε εσφαλμένη ερμηνεία του προσβαλλόμενου κανονισμού καθότι έκρινε ότι καλύπτει επίσης ρευστοκονιάματα με βάση το Ν-Μεθυλολακρυλαμίδιο που περιέχουν ακρυλαμίδιο.
Για τους λόγους αυτούς οι αναιρεσείουσες φρονούν ότι η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-368/11 πρέπει να αναιρεθεί και ότι ο προσβαλλόμενος κανονισμός πρέπει να ακυρωθεί.
(1) ΕΕ L 101, σ. 12
(2) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1488/94 της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 1994, για τον καθορισμό των αρχών αξιολόγησης των κινδύνων για τον άνθρωπο και το περιβάλλον από τις υπάρχουσες ουσίες σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 793/93 του Συμβουλίου (ΕΕ L 161, σ. 3).
Full & Egal Universal Law Academy