20.7.2013
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 207/31
Αναίρεση που άσκησε στις 16 Μαΐου 2013 η Rousse Industry AD κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 20 Μαρτίου 2013 στην υπόθεση T-489/11, Rousse Industry AD κατά Επιτροπής
(Υπόθεση C-271/13 P)
2013/C 207/52
Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Rousse Industry AD (εκπρόσωποι: Al. Angelov, Sv. Panov, Advokati)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2013 στην υπόθεση T-489/11·
—
να αποφανθεί οριστικώς επί της διαφοράς και να ακυρώσει τα άρθρα 2, 3, 4 και 5 της αποφάσεως της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 13ης Ιουλίου 2011 όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις C 12/10 και N 389/09 που χορήγησε η Βουλγαρία στην Rousse Industry AD·
—
επικουρικώς να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για νέα εκδίκαση·
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει τους εξής λόγους αναιρέσεως:
1)
Πρώτος λόγος αναιρέσεως: Παράβαση δικονομικών διατάξεων θίγουσα τα συμφέροντα της αναιρεσείουσας
i)
Το Γενικό Δικαστήριο, στην αιτιολογία της αποφάσεώς του, δεν εξέτασε τις υποβληθείσες προς τους διαδίκους δυνάμει μέτρου οργανώσεως της διαδικασίας βασικές ερωτήσεις σχετικά με τα πραγματικά περιστατικά ούτε τις απόψεις των διαδίκων επ’ αυτών.
ii)
Τούτο συνιστά ουσιώδη διαδικαστική πλημμέλεια, η οποία εμπίπτει στο άρθρο 58 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, δεδομένου ότι το Γενικό Δικαστήριο είχε την υποχρέωση να εξετάσει όλες τις απαιτήσεις, αιτιάσεις και επιχειρήματα που προέβαλαν οι διάδικοι.
2)
Δεύτερος λόγος αναιρέσεως: Παράβαση του δικαίου της Ένωσης από το Γενικό Δικαστήριο
i)
Το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε πεπλανημένη εφαρμογή του άρθρου 107 παράγραφος 1, ΣΛΕΕ σε συνδυασμό με το άρθρο 1, στοιχείο γ', του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 του Συμβουλίου της 22ας Μαρτίου 1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της Συνθήκης ΕΚ, καθόσον στηρίχθηκε στην προκείμενη ότι υφίσταται νέα ενίσχυση υπέρ της Rousse Industry AD.
ii)
Το Γενικό Δικαστήριο εξέδωσε την απόφασή του κατά παράβαση του άρθρου 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ, καθόσον κακώς έκρινε, αφενός, ότι η ενίσχυση είναι ασυμβίβαστη με την εσωτερική αγορά της Ένωσης και θίγει τον ανταγωνισμό και, αφετέρου, το γεγονός ότι η οφειλή δεν αναζητήθηκε από το κράτος συνιστά πλεονέκτημα για την εταιρία.
iii)
Η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου δεν συνάδει με τα άρθρα 107, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ και 296 ΣΛΕΕ, καθόσον το τμήμα, κατά την εκτίμησή του σχετικά με τα κριτήρια που έχει επιλέξει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τους ιδιώτες δανειστές εφάρμοσε σκεπτικό που από νομικής απόψεως είναι εσφαλμένο. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στη απόφασή της, δεν στήριξε τα συμπεράσματά της όσον αφορά το κριτήριο του ιδιώτη δανειστή σε ορισμένη ανάλυση και οικονομική επιχειρηματολογία, οπότε δεν υπήρχε βάση προκειμένου το Γενικό Δικαστήριο να μπορεί να κάνει δεκτά τα επιχειρήματά της.
iv)
Το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε πεπλανημένη ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 14 του κανονισμού (ΕΚ) 659/1999 και του άρθρου 296 ΣΛΕΕ, καθόσον η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην απόφασή της, όφειλε να ορίσει το ύψος της δυνάμενης να ανακτηθεί ενισχύσεως συνυπολογίζοντας τους τόκους και να καθορίσει το ύψος των τόκων σε ένα εύλογο επίπεδο, πράγμα το οποίο δεν έγινε, με συνέπεια η νομική πράξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να μην είναι αιτιολογημένη.
Full & Egal Universal Law Academy