3.8.2013
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 226/3
Odwołanie od wyroku Sądu (czwarta izba) wydanego w dniu 13 marca 2013 r. w sprawach połączonych T-229/11 i T-276/11 Inglewood i in. przeciwko Parlamentowi, wniesione w dniu 22 maja 2013 r. przez Lorda Inglewooda i in.
(Sprawa C-281/13 P)
(2013/C 226/06)
Język postępowania: francuski
Strony
Wnoszący odwołanie: Lord Inglewood i in. (przedstawiciele: adwokaci S. Orlandi, J.-N. Louis i D. Abreu Caldas)
Druga strona postępowania: Parlament Europejski
Żądania wnoszącego odwołanie
—
Stwierdzenie i orzeczenie
—
uchylenia wyroku Sądu Unii Europejskiej (czwarta izba) z dnia 13 marca 2013 r. w sprawach połączonych T-229/11 i T-276/11 Inglewood i in. przeciwko Parlamentowi;
—
wydanie nowego rozstrzygnięcia i orzeczenie:
—
niezgodności z prawem decyzji Prezydium Parlamentu Europejskiego podnoszącej wiek emerytalny z 60 do 63 lat i uchylającej szczególne formy korzystania z emerytury, czy to w formie wcześniejszej emerytury, czy to w części w formie wypłaty kapitału;
—
stwierdzenia nieważności zaskarżonych decyzji;
—
obciążenia Parlamentu kosztami postępowania w dwóch instancjach.
Zarzuty i główne argumenty
Wnoszący odwołanie wnoszą odwołanie od wyroku Sądu, na mocy którego Sąd oddalił wniesione przez nich skargi o stwierdzenie nieważności decyzji Parlamentu Europejskiego odmawiających przyznania im możliwości skorzystania z emerytury w ramach uzupełniającego systemu emerytalnego, czy to w formie wcześniejszej emerytury, czy po ukończeniu 60 roku życia, czy też w formie wypłaty emerytury w formie kapitału.
Po pierwsze wnoszący odwołanie podnoszą naruszenie prawa przez Sąd, ponieważ zaskarżone decyzje nie uwzględniają nabytych przez nich uprawnień względnie uprawnień będących w trakcie nabywania na warunkach określonych i zaakceptowanych w chwili wstąpienia przez nich do służby.
Po drugie Sąd naruszył prawo oddalając zarzut dotyczący naruszenia art. 27 ust. 2 statutu posła, podczas gdy przepis ten precyzował, że prawa nabyte bądź będące w trakcie nabywania pozostają w mocy. Decyzja z dnia 1 kwietnia 2009 r. dokonała bowiem naruszenia praw nabytych wnoszących odwołanie, to znaczy praw osób ubiegających się o przyznanie wcześniejszej emerytury, o przyznanie emerytury począwszy od ukończenia 60 roku życia lub, w danym wypadku, w części w formie wypłaty kapitału.
Po trzecie Sąd naruszył prawo również orzekając, że statut posła nie miał zastosowania, ponieważ wszedł on w życie po wydaniu decyzji z dnia 1 kwietnia 2009 r., będącej aktem o charakterze generalnym, podczas gdy decyzje indywidualne stanowiące przedmiot skargi zostały wydane po tej dacie.
Po czwarte Sąd naruszył prawo oddalając zarzut dotyczący naruszenia zasady równego traktowania, podczas gdy wnoszący odwołanie mogli w uzasadniony sposób oczekiwać możliwości skorzystania z emerytury na warunkach określonych i obowiązujących przez większość okresu, w którym opłacali składki bądź w dniu zakończenia przez nich sprawowania ich funkcji, w większym stopniu aniżeli osoby, które skorzystały z przepisów szczególnych, a mianowicie osoby, które nadal pozostawały w służbie i ukończyły 60 rok życia przed wejściem w życie decyzji z dnia 1 kwietnia 2009 r., tj. w dniu 14 lipca 2009 r.
W końcu Sąd naruszył prawo oddalając zarzut dotyczący naruszenia zasady proporcjonalności po tym jak stwierdził, że skutki kryzysu finansowego i przewidywalne skutki utworzonego tymczasowo funduszu, który zostanie nieuchronnie zlikwidowany, dotkną jedynie 10 % osób ubezpieczonych w uzupełniającym systemie emerytalnym.
Full & Egal Universal Law Academy