27.7.2013
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 215/11
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Tribunal d’instance d’Orléans (Γαλλία) στις 30 Μαΐου 2013 — Facet SA και BNP Paribas Personal Finance SA κατά Saïda Bouchelaghem, Nathalie Cousin, Clémentine Benoni, Hili Aziz, Mohamed Zouhir, Jean Morel, Jalid Anissa, Marine Bourreau, Anthony Cartier, Patrick Rousselière, Karine Lenfant
(Υπόθεση C-298/13)
2013/C 215/15
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Αιτούν δικαστήριο
Tribunal d’instance d’Orléans (Γαλλία)
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Ενάγουσες: Facet SA και BNP Paribas Personal Finance SA
Εναγόμενοι: Saïda Bouchelaghem, Nathalie Cousin, Clémentine Benoni, Hili Aziz, Mohamed Zouhir, Jean Morel, Jalid Anissa, Marine Bourreau, Anthony Cartier, Patrick Rousselière, Karine Lenfant
Προδικαστικά ερωτήματα
1)
Έχει η οδηγία 2008/48/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης (1), την έννοια ότι ο δικαστής υποχρεούται να εξετάζει αυτεπαγγέλτως κατά πόσον τηρήθηκαν οι διατάξεις της και οι εξ αυτής απορρέουσες εθνικές διατάξεις;
2)
Έχει η οδηγία 2008/48/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης, την έννοια ότι ο πιστωτικός φορέας λογίζεται ότι έχει εκπληρώσει τις προσυμβατικές υποχρεώσεις που υπέχει κατ’ εφαρμογήν των διατάξεων με τις οποίες η οδηγία μεταφέρθηκε στην εσωτερική έννομη τάξη σε περίπτωση που διαβιβάσει στο δικαστήριο μόνον τη σύμβαση πιστώσεως που έχει καταρτιστεί κατ’ εφαρμογήν του άρθρου 10 της οδηγίας, χωρίς να διαβιβάσει οποιοδήποτε άλλο έγγραφο που να αποδεικνύει την τήρηση των προσυμβατικών του υποχρεώσεων;
3)
Έχει η οδηγία 2008/48/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης, την έννοια ότι η εκ μέρους του πιστωτικού φορέα εκπλήρωση των υποχρεώσεών του έναντι του καταναλωτή, όπως αυτές προβλέπονται από τις διατάξεις με τις οποίες η οδηγία μεταφέρθηκε στην εσωτερική έννομη τάξη, δεν αποδεικνύεται αν δεν κοινοποιηθούν από τον πιστωτικό φορέα στο δικαστήριο τα έγγραφα που προσδιορίζουν το περιεχόμενο των πληροφοριών που παρασχέθηκαν στον καταναλωτή και των πληροφοριών που συνελέγησαν προς αξιολόγηση της πιστοληπτικής του ικανότητας, χωρίς ο καταναλωτής να βαρύνεται με την απόδειξη των συναφών παραβάσεων;
4)
Συνιστά η μη εκπλήρωση, εκ μέρους πιστωτικού φορέα, των προσυμβατικών υποχρεώσεών του παροχής πληροφοριών και αξιολογήσεως της πιστοληπτικής ικανότητας του καταναλωτή, υποχρεώσεων τις οποίες προβλέπει το εσωτερικό δίκαιο που απορρέει από την οδηγία 2008/48/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης, αθέμιτη εμπορική πρακτική κατά την έννοια της οδηγίας 2005/29/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά (2);
5)
Έχει η οδηγία 2008/48/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης, ερμηνευόμενη ενδεχομένως υπό το φως της οδηγίας 2005/29/ΕΚ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, την έννοια ότι η μη τήρηση των προσυμβατικών υποχρεώσεων παροχής πληροφοριών και αξιολογήσεως της πιστοληπτικής ικανότητας του καταναλωτή, τις οποίες επιβάλλουν οι διατάξεις με τις οποίες η οδηγία μεταφέρθηκε στην εσωτερική έννομη τάξη, δεν επιτρέπει στον πιστωτικό φορέα να απαιτήσει από τον δανειολήπτη τα μη καταβληθέντα ακόμα ποσά, όταν η μη καταβολή τους ενδέχεται να οφείλεται στο γεγονός ότι ο πιστωτικός φορέας παρέβη τις υποχρεώσεις του;
(1) Οδηγία 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστης και την κατάργηση της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 133, σ. 66).
(2) Οδηγία 2005/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές) (ΕΕ L 149, σ. 22).
Full & Egal Universal Law Academy