20.7.2013
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 207/34
Αναίρεση που άσκησε στις 30 Μαΐου 2013 η El Corte Inglès, SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 20 Μαρτίου 2013 στην υπόθεση T-571/11, El Corte Inglès κατά ΓΕΕΑ — Chez Gerard (CLUB GOURMET)
(Υπόθεση C-301/13 P)
2013/C 207/57
Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: El Corte Inglès, SA (εκπρόσωποι: J. L. Rivas Zurdo και E. Seijo Veiguela, δικηγόροι)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)(ΓΕΕΑ)
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
Να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2013 στην υπόθεση T-571/11 στο σύνολό της
—
Να καταδικάσει τους αντιδίκους στα δικαστικά έξοδα
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
1) Παραβίαση της αρχής της ασφάλειας δικαίου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης
Η αρχή της ασφάλειας δικαίου απαιτεί «σαφή διατύπωση που να παρέχει τη δυνατότητα στους ενδιαφερομένους να γνωρίζουν σαφώς και επακριβώς τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους». Η αρχή αυτή συνδέεται με την αρχή της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, επισημαίνοντας την ανάγκη αιτιολογήσεως των διοικητικών αποφάσεων που διαφέρουν από τις προηγούμενες όταν αυτές μπορούν να δημιουργήσουν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη στους αποδέκτες τους.
Η γραμμή εφαρμογής των ισπανικών σημάτων σλόγκαν (καταχωρηθέντων ενώ ίσχυε η Instrucción του 1997) από τα ισπανικά δικαστήρια αντίκειται σαφώς στις κοινοτικές διοικητικές πράξεις στο πλαίσιο της διαδικασίας ανακοπής B 877.714 και στην απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 20ής Μαρτίου 2013, στην υπόθεση T-571/11. Το Τμήμα Ανακοπών, έχοντας αμφιβολίες σχετικά με την παρουσίαση του προγενεστέρου σήματος, θα έπρεπε να τις έχει παραμερίσει ζητώντας από το ισπανικό γραφείο διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και σημάτων μία διευκρίνιση σχετικά με την ακραία αυτή περίπτωση ή ακόμη να ζητήσει από τον εν λόγω διάδικο να υπερασπιστεί τον εαυτό του.
2) Προδήλως εσφαλμένη εκτίμηση του ιστορικού της διαφοράς
Κατά την απόφαση, είναι αποδεδειγμένο ότι το αντιτασσόμενο σήμα έχει καταχωριστεί στην κλάση 35, προστατεύοντας υπηρεσίες προσδιοριζόμενες ως «διαφημιστικό σύνθημα», χρησιμοποιούμενο ως σλόγκαν κατά την εμπορία, την χρήση ή την εκμετάλλευση προϊόντων των κλάσεων 29, 30, 31, 32, 33 και 42· και ότι το ΓΕΕΑ γνώριζε την ύπαρξη της αποφάσεώς του της 17.7.2006, με την οποία έλαβε υπόψη την Instrucción de examen (οδηγία εξέτασης) του ισπανικού γραφείου διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και σημάτων της 11ης Νοεμβρίου 1997 περί των σημάτων σλόγκαν (παράρτημα 4), και τις αποφάσεις του ισπανικού Tribunal Supremo της 25ης Φεβρουαρίου 2004 και της 30ής Μαΐου 2008.
Η απαίτηση να προβάλλει και να αποδεικνύει ο αντίδικος ότι η προστασία του προγενέστερου σήματος εκτείνεται στα ίδια προϊόντα με αυτά που αφορά η αίτηση καταχωρίσεως, αποτελεί προδήλως εσφαλμένη εκτίμηση, διότι αυτό προϋποθέτει πανομοιότυπη εφαρμογή. Κατόπιν τούτου, λόγω της εσφαλμένης εκτιμήσεως κάποιων αποδείξεων και πραγματικών περιστατικών, δεν δόθηκε λύση στο κύριο ζήτημα: αυτό του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού 207/2009 (1).
3) Ελλιπής αιτιολογία της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως
Με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση αναγνωρίζεται η σημασία (σκέψη 35) της αποφάσεως Atomic (2), η οποία εφαρμόζεται αν το ΓΕΕΑ διαθέτει ήδη στοιχεία για το εθνικό δίκαιο (σκέψη 41), όμως αυτό αποτελεί αντίφαση διότι τότε αυτό δεν εφαρμόζεται αυτεπαγγέλτως.
Στη σκέψη 45 αναφέρεται ότι ενώπιον του ΓΕΕΑ δεν μπορούν να προβληθούν επιχειρήματα και πραγματικά περιστατικά που προβλήθηκαν ενώπιον του ΓΕΕΑ στο πλαίσιο άλλων διαδικασιών, πλην όμως δεν αιτιολογείται γιατί αυτό πρέπει να είναι έτσι.
Η παράλειψη οιασδήποτε εξετάσεως της μεταξύ των σημάτων συγκρίσεως, σοβαρός λόγος προσφυγής (σκέψη 55 της αποφάσεως), στερεί την προσφεύγουσα της δυνατότητας να αμυνθεί.
4) Κίνδυνος συγχύσεως
Το Γενικό Δικαστήριο προσέβαλε το δικαίωμα άμυνάς της μη αποφαινόμενο σχετικά με τον κίνδυνο συγχύσεως κατά την έννοια του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 207/2009. Μεταξύ των λόγων της προσφυγής, σκέψεις 19 έως 22, περιλαμβάνεται κυρίως η ελλιπής εκτίμηση του κινδύνου συγχύσεως. Σύμφωνα με τη νομολογία, ο κίνδυνος συγχύσεως του κοινού πρέπει να εκτιμάται σφαιρικώς λαμβάνοντας υπόψη όλους τους λυσιτελείς παράγοντες της συγκεκριμένης περιπτώσεως.
(1) Του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).
(2) Απόφαση του Πρωτοδικείου της 20ής Απριλίου 2005, T-318/03, Atomic Austria κατά ΓΕΕΑ — Fábricas Agrupadas de Muñecas de Onil (ATOMIC BLITZ), Συλλογή 2005, σ. II-1319)
Full & Egal Universal Law Academy