10.8.2013
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 233/4
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Korkein hallinto-oikeus (Φινλανδία) στις 11 Ιουνίου 2013 — X
(Υπόθεση C-318/13)
2013/C 233/06
Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
Αιτούν δικαστήριο
Korkein hallinto-oikeus
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Αναιρεσείων: X
Προδικαστικά ερωτήματα
1)
Έχει το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ (1) (περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως) την έννοια ότι αντιτίθεται σε εθνική ρύθμιση σύμφωνα με την οποία κατά τον υπολογισμό των εκ του νόμου προβλεπόμενων παροχών κοινωνικής ασφαλίσεως που χορηγούνται σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος λαμβάνεται υπόψη ως αναλογιστικός παράγων το διαφορετικό προσδόκιμο ζωής ανδρών και γυναικών, αν το ύψος της εφάπαξ καταβλητέας προς έναν άνδρα αποζημιώσεως που προκύπτει λόγω της χρησιμοποιήσεως του εν λόγω παράγοντος είναι χαμηλότερο από το ύψος της αποζημιώσεως που θα λάμβανε μία γυναίκα της ίδιας ηλικίας ευρισκόμενη στην ίδια κατάσταση;
2)
Σε περίπτωση που η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι καταφατική: Συντρέχει στην παρούσα υπόθεση περίπτωση κατάφωρης παραβιάσεως του δικαίου της Ένωσης, ως προϋπόθεση για τη θεμελίωση ευθύνης του κράτους μέλους, λαμβανομένου υπόψη του ότι:
—
το Δικαστήριο δεν έχει λάβει με τη νομολογία του σαφή θέση επί του αν επιτρέπεται η χρησιμοποίηση αναλογιστικών παραγόντων συνδεόμενων με το φύλο κατά τον υπολογισμό των παροχών που χορηγούνται από τα κατά νόμο συστήματα κοινωνικής ασφαλίσεως τα οποία υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ,
—
το Δικαστήριο, στην υπόθεση C-236/09, Test-Achats, έχει κρίνει ανίσχυρο το άρθρο 5, παράγραφος 2, της οδηγίας 2004/113/ΕΚ (2) (για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών στην πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες και την παροχή αυτών), το οποίο επιτρέπει τη χρησιμοποίηση ανάλογων παραγόντων, δεχόμενο, εντούτοις, ότι η διάταξη αυτή πρέπει να λογίζεται ως ανίσχυρη μετά παρέλευση ορισμένης μεταβατικής περιόδου, και ότι
—
στο πλαίσιο των οδηγιών 2004/113/ΕΚ και 2006/54/ΕΚ (3) (για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης) ο νομοθέτης της Ένωσης επέτρεψε, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, τη χρησιμοποίηση ανάλογων παραγόντων για τον υπολογισμό των παροχών στις οποίες αναφέρονται οι εν λόγω οδηγίες, ο δε εθνικός νομοθέτης, στηριζόμενος στο γεγονός αυτό, έλαβε ως δεδομένο ότι οι εν λόγω παράγοντες επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται και στο πλαίσιο του επίμαχου στην υπό κρίση υπόθεση εκ του νόμου σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως; Έχει το άρθρο 4, παράγραφος 1, της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ (περί της προοδευτικής εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχειρίσεως μεταξύ ανδρών και γυναικών σε θέματα κοινωνικής ασφαλίσεως) την έννοια ότι απαγορεύει εθνική ρύθμιση σύμφωνα με την οποία κατά τον υπολογισμό των εκ του νόμου προβλεπόμενων παροχών κοινωνικής ασφαλίσεως που χορηγούνται σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος λαμβάνεται υπόψη ως αναλογιστικός παράγων το διαφορετικό προσδόκιμο ζωής ανδρών και γυναικών, αν το ύψος της εφάπαξ καταβλητέας προς έναν άνδρα αποζημιώσεως που προκύπτει λόγω της χρησιμοποιήσεως του εν λόγω παράγοντος είναι χαμηλότερο από το ύψος της αποζημιώσεως που θα λάμβανε μία γυναίκα της ίδιας ηλικίας ευρισκόμενη στην ίδια κατάσταση;
(1) ΕΕ ειδ. έκδ. 05/003, σ. 160.
(2) ΕΕ L 373, σ. 37.
(3) ΕΕ L 204, σ. 23.
Full & Egal Universal Law Academy