7.9.2013
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 260/30
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως την οποία υπέβαλε το Corte suprema di cassazione (Ιταλία) την 1η Ιουλίου 2013 — Profit Investment SIM SpA, υπό εκκαθάριση κατά Stefano Ossi και Commerzbank AG
(Υπόθεση C-366/13)
2013/C 260/55
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Αιτούν δικαστήριο
Corte suprema di cassazione
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Αναιρεσείουσα: Profit Investment SIM SpA, υπό εκκαθάριση
Αναιρεσίβλητοι: Stefano Ossi, Commerzbank AG
Προδικαστικά ερωτήματα
1)
Μπορεί να θεωρηθεί ότι υφίσταται ο δεσμός συνάφειας μεταξύ διαφορετικών υποθέσεων, τον οποίο προβλέπει το άρθρο 6, παράγραφος 1, του κανονισμού 44/2001 (1), όταν διαφέρουν το αντικείμενο των αξιώσεων που προβάλλονται με τις δύο αγωγές και ο τίτλος στον οποίο θεμελιώνονται οι ένδικες αξιώσεις, χωρίς να υφίσταται μεταξύ τους σχέση κυρίου-παρεπόμενου ή σχέση λογικής και νομικής ασυμβατότητας, αλλά η ενδεχόμενη ευδοκίμηση της μίας αγωγής είναι δυνατόν εν τοις πράγμασι να επηρεάσει το συμφέρον για την προστασία του οποίου ασκείται η άλλη;
2)
Μπορεί να θεωρηθεί ότι πληρούται η προϋπόθεση του έγγραφου τύπου της ρήτρας παρεκτάσεως διεθνούς δικαιοδοσίας, την οποία τάσσει το άρθρο 23, παράγραφος 1, στοιχείο α', του προαναφερθέντος κανονισμού, αν η ρήτρα αυτή περιέχεται σε έγγραφο (Information memorandum) το οποίο έχει συντάξει μονομερώς ο εκδότης ομολογιακού δανείου, προκειμένου να καταστεί εφαρμοστέα η παρέκταση της διεθνούς δικαιοδοσίας στις διαφορές που αναφύονται μεταξύ του ίδιου και κάθε επόμενου αγοραστή των εν λόγω ομολόγων σε σχέση με την εγκυρότητά τους, ή μπορεί, σε διαφορετική περίπτωση, να θεωρηθεί ότι η εισαγωγή της ρήτρας παρεκτάσεως στο έγγραφο το οποίο διέπει ομολογιακό δάνειο προοριζόμενο για διασυνοριακή κυκλοφορία ανταποκρίνεται σε συνήθεια αποδεικτή στο διεθνές εμπόριο, κατά την έννοια της εξαιρέσεως την οποία προβλέπει το άρθρο 23, παράγραφος 1, στοιχείο γ', του προαναφερθέντος κανονισμού;
3)
Μπορεί ο όρος «διαφορά εκ συμβάσεως», στο άρθρο 5, παράγραφος 1, του προαναφερθέντος κανονισμού, να θεωρηθεί ότι αναφέρεται αποκλειστικώς σε διαφορές με τις οποίες διώκεται η ένδικη επίκληση του νομικού δεσμού που απορρέει από σύμβαση, καθώς και σε διαφορές που εξαρτώνται αμέσως από τον εν λόγω δεσμό, ή καλύπτει και διαφορές στο πλαίσιο των οποίων ο ενάγων δεν επικαλείται την ύπαρξη συμβάσεως, αλλά αντιθέτως αρνείται την ύπαρξη νομικώς έγκυρου συμβατικού δεσμού και διώκει την επιστροφή των ποσών που κατέβαλε βάσει τίτλου ο οποίος, κατά τους ισχυρισμούς του, στερείται οποιασδήποτε νομικής ισχύος;
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (EE 2001, L 12, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy