12.10.2013
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 298/3
Αναίρεση που άσκησε στις 22 Ιουλίου 2013 η Reber Holding GmbH & Co. KG κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 16ης Μαΐου 2013 στην υπόθεση T-530/10, Reber Holding GmbH & Co. KG κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
(Υπόθεση C-414/13 P)
2013/C 298/05
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Reber Holding GmbH & Co. KG (εκπρόσωποι: O. Spuhler, M. Geitz, δικηγόροι)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Anna Klusmeier
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
I.
να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 16ης Μαΐου 2013 στην υπόθεση T-530/10 και να ακυρώσει την απόφαση του τέταρτου τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ της 14ης Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση R 363/2008-4,
II.
επικουρικώς, να αναιρέσει την προμνησθείσα απόφαση της 16ης Μαΐου 2013 και να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο,
III.
να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Με την αίτησή της αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα επικαλείται παράβαση του ουσιαστικού κοινοτικού δικαίου συνιστάμενη σε πλημμελή εξακρίβωση και εκτίμηση των βασικών πραγματικών περιστατικών. Το Γενικό Δικαστήριο εκτίμησε πλημμελώς τα βασικά πραγματικά περιστατικά που υποβλήθηκαν στην κρίση του. Τούτο συνιστά πλάνη περί το δίκαιο (απόφαση του Δικαστηρίου της 24ης Ιουνίου 2010, C-51/09 P, Becker κατά Harman International Industries (1)). Η εν λόγω πλάνη μπορεί να προβληθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στο πλαίσιο αιτήσεως αναιρέσεως (βλ. απόφαση του Δικαστηρίου της 16ης Ιουνίου 2010, C-317/10 P, Union Investment Privatfonds κατά UniCredito Italiano (2)).
Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο εκκινεί από τον συλλογισμό ότι η ενώπιόν του υποβληθείσα υπεύθυνη δήλωση δεν περιέχει αναφορά στα λοιπά προσκομισθέντα αποδεικτικά στοιχεία. Η διαπίστωση αυτή είναι ανακριβής. Από την υπεύθυνη δήλωση προκύπτει σαφώς ότι το έγγραφο αυτό περιέχει αναφορά στα λοιπά προσκομισθέντα αποδεικτικά στοιχεία. Επομένως, το Γενικό Δικαστήριο προέβη σε πλημμελή εξέταση και εκτίμηση της ενώπιόν του υποβληθείσας υπεύθυνης δήλωσης. Ως εκ τούτου, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ενέχει πλάνη περί το δίκαιο δυνάμενη να προβληθεί στο πλαίσιο αιτήσεως αναιρέσεως.
Σε περίπτωση που το Γενικό Δικαστήριο είχε εξετάσει και εκτιμήσει δεόντως τα προσκομισθέντα αποδεικτικά στοιχεία, θα όφειλε να έχει διαπιστώσει την ύπαρξη ουσιαστικής χρήσης αμφότερων των σημάτων στα οποία στηρίχτηκε η ανακοπή, σύμφωνα με το άρθρο 42, παράγραφος 2, εδάφιο πρώτο, σε συνδυασμό με το άρθρο 42, παράγραφος 3, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (3). Κατά συνέπεια, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει επίσης το άρθρο 42, παράγραφος 2, εδάφιο πρώτο, σε συνδυασμό με το άρθρο 42, παράγραφος 3, του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα.
Επιπλέον, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση παραβιάζει και το άρθρο 15, παράγραφοι 1 και 2, στοιχείο α', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα. Συγκεκριμένα, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον έκρινε ότι το υπ’ αριθ. 115 1 678 σήμα «W. Amadeus Mozart», στο οποίο στηρίχτηκε η ανακοπή, δεν χρησιμοποιήθηκε από την αναιρεσείουσα ως σήμα.
(1) Συλλογή 2010, σ. Ι-5805.
(2) Συλλογή 2011, σ. Ι-5471.
(3) Κανονισμός (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2009, για το κοινοτικό σήμα (EE L 78, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy