19.10.2013
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 304/5
Αναίρεση που άσκησε στις 2 Αυγούστου 2013 ο Erich Kastenholz κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 6 Ιουνίου 2013 στην υπόθεση T-68/11, Erich Kastenholz κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ)
(Υπόθεση C-435/13 P)
2013/C 304/10
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Αναιρεσείων: Erich Kastenholz (εκπρόσωπος: L. Acker, Rechtsanwalt)
Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), Qwatchme A/S
Αιτήματα του αναιρεσείοντος
Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου,
—
να δεχτεί το αίτημά του με το οποίο ζητεί την ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως ή, επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για να αποφανθεί εκ νέου,
—
να καταδικάσει το Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο αναιρεσείων πρωτοδίκως και κατ’ αναίρεση.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Ο αναιρεσείων προβάλλει τρεις λόγους αναιρέσεως:
—
Παράβαση του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο α' σε συνδυασμό με το άρθρο 5, παράγραφος 2, του κανονισμού 6/2002 (1).
Ο λόγος αυτός έχει δύο σκέλη:
—
δεν γίνεται διάκριση μεταξύ των κριτηρίων του νεωτερισμού και του ατομικού χαρακτήρα,
—
στο πλαίσιο εκτιμήσεως της υπάρξεως νεωτερισμού ελήφθη εσφαλμένως υπόψη το χρώμα του σχεδίου ή υποδείγματος, διότι τούτο έχει καταχωριστεί ασπρόμαυρο.
—
Παράβαση του άρθρου 6, παράγραφος 1, στοιχείο β', σε συνδυασμό με την παράγραφο 2, του κανονισμού 6/2002.
Ο λόγος αυτός έχει τρία σκέλη:
—
δεν προσδιορίζονται οι ομοιότητες και διαφορές μεταξύ των αντιπαρατιθέμενων σχεδίων ή υποδειγμάτων,
—
δεν γίνεται στάθμιση μεταξύ πανομοιότυπων και διαφορετικών στοιχείων σχεδιασμού
—
έλλειψη αιτιολογίας όσον αφορά το ζήτημα του ατομικού χαρακτήρα του προσβαλλόμενου κοινοτικού σχεδίου ή υποδείγματος.
—
Παράβαση του άρθρου 25, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού 6/2002 καθώς και της προβλεπομένης στο άρθρο 63, παράγραφος 1, πρώτη και δεύτερη περίοδος, του κανονισμού 6/2002 υποχρεώσεως εξετάσεως.
Ο λόγος αυτός έχει τέσσερα σκέλη:
—
το Γενικό Δικαστήριο έκρινε εσφαλμένως ότι δεν έπρεπε να ληφθεί υπόψη έκθεση πραγματογνωμοσύνης υποβληθείσα στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας,
—
η έκθεση πραγματογνωμοσύνης και η σχετική έκθεση των πραγματικών περιστατικών δεν ελήφθησαν υπόψη στις αποφάσεις του τμήματος προσφυγών και του Γενικού Δικαστηρίου,
—
ανεπαρκής αιτιολογία των αποφάσεων του τμήματος προσφυγών και του Γενικού Δικαστηρίου όσον αφορά την παράβαση του εθνικού δικαίου περί πνευματικής ιδιοκτησίας, και ιδίως ανεπαρκής προσδιορισμός της εκτάσεως προστασίας του δικαιώματος του δημιουργού βάσει του δικαίου αυτού,
—
το τμήμα προσφυγών και το Γενικό Δικαστήριο έκριναν εσφαλμένως ότι ο προσφεύγων όφειλε να αποδείξει, στο πλαίσιο του άρθρου 25, παράγραφος 1, στοιχείο στ', του κανονισμού 6/2002, το περιεχόμενο της προστασίας του δικαιώματος του δημιουργού βάσει της σχετικής εθνικής νομοθεσίας και, ταυτοχρόνως, παρερμήνευσαν την έκταση των υποχρεώσεων του τμήματος προσφυγών και του Γραφείου Εναρμονίσεως για αυτεπάγγελτη εξέταση των πραγματικών περιστατικών και αυτεπάγγελτη έρευνα της εφαρμοστέας νομοθεσίας, σύμφωνα με το άρθρο 63, παράγραφος 1, πρώτη και δεύτερη περίοδος, του κανονισμού 6/2002.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 6/2002 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2001, για τα κοινοτικά σχέδια και υποδείγματα (ΕΕ 2002, L 3, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy