19.10.2013
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 304/5
Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba) wydanego w dniu 6 czerwca 2013 r. w sprawie T-68/11 Erich Kastenholz przeciwko Urzędowi Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), wniesione w dniu 2 sierpnia 2013 r. przez Ericha Kastenholza
(Sprawa C-435/13 P)
2013/C 304/10
Język postępowania: niemiecki
Strony
Wnoszący odwołanie: Erich Kastenholz (przedstawiciel: adwokat L. Acker)
Pozostali uczestnicy postępowania: Urząd Harmonizacji w ramach Rynku Wewnętrznego (znaki towarowe i wzory), Qwatchme A/S
Żądania wnoszącego odwołanie
—
uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu;
—
uwzględnienie wniesionej przez niego skargi o stwierdzenie nieważności spornej decyzji lub ewentualnie przekazanie sprawy Sądowi celem ponownego rozpoznania;
—
obciążenie OHIM kosztami postępowania poniesionymi przez wnoszącego odwołanie w pierwszej instancji i w postępowaniu odwoławczym.
Zarzuty i główne argumenty
Wnoszący odwołanie podnosi trzy zarzuty:
—
Naruszenie art. 5 ust. 1 lit. a) w związku z art. 5 ust. 2 rozporządzenia nr 6/2002 (1)
Naruszenie to ma dwa aspekty:
—
brakujące rozróżnienie między kryteriami nowości i indywidualnego charakteru;
—
niedopuszczalne uwzględnienie kolorystyki wzoru przy ocenie cechy nowości z uwagi na zachowanie w zgłoszeniu kolorów czarnego i białego.
—
Naruszenie art. 6 ust. 1 lit. b) w związku z art. 6 ust. 2 rozporządzenia nr 6/2002
Naruszenie to ma trzy aspekty:
—
brak określenia cech wspólnych kolidujących ze sobą wzorów i występujących między nimi różnic;
—
brak wyważenia między wspólnymi a odrębnymi cechami;
—
brak uzasadnienia dotyczącego kwestii indywidualnego charakteru zakwestionowanego wzoru.
—
Naruszenie art. 25 ust. 1 lit. f) rozporządzenia nr 6/2002 oraz obowiązku badania stanu faktycznego z urzędu zgodnie z art. 63 ust. 1 zdanie pierwsze i drugie rozporządzenia nr 6/2002
Naruszenie to ma cztery następujące aspekty:
—
niedopuszczalne założenie przez Sąd, że przedstawiona w postępowaniu administracyjnym opinia może zostać nieuwzględniona;
—
nieprzeprowadzenie analizy opinii i nieprzedstawienie uwag na temat tej opinii w decyzji Izby Odwoławczej oraz w orzeczeniu Sądu;
—
brak właściwego uzasadnienia decyzji Izby Odwoławczej i orzeczenia Sądu w odniesieniu do naruszenia krajowego prawa autorskiego, w szczególności brak analizy zakresu krajowej ochrony przyznanej przez prawo autorskie;
—
błędne przyjęcie przez Izbę Odwoławczą i Sąd, że to do skarżącego należy przedstawienie w ramach art. 25 ust. 1 lit. f) rozporządzenia nr 6/2002 stanu prawnego dotyczącego każdorazowo ochrony przyznanej na podstawie krajowego prawa autorskiego, i jednoczesne naruszenie zakresu ciążących na Izbie Odwoławczej i OHIM obowiązków związanych z ustanowioną w art. 63 ust. 1 zdanie pierwsze i drugie rozporządzenia nr 6/2002 powinnością badania stanu faktycznego i stanu prawnego z urzędu.
(1) Rozporządzenie Rady (WE) z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie wzorów wspólnotowych (Dz.U. 2002, L 3, s. 1)
Full & Egal Universal Law Academy