19.10.2013
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 304/7
Αναίρεση που άσκησε στις 6 Αυγούστου 2013, ο Riccardo Nencini κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τρίτο τμήμα) στις 4 Ιουνίου 2013, υπόθεση T-431/10, Nencini κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
(Υπόθεση C-447/13 P)
2013/C 304/13
Γλώσσα της διαδικασίας: η ιταλική
Διάδικοι
Προσφεύγων: Riccardo Nencini (εκπρόσωπος: M. Chiti, δικηγόρος)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Αιτήματα του αναιρεσείοντος
Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
—
Να αναιρέσει, αφού διαπιστώσει, εάν το κρίνει απαραίτητο, τη μη νομιμότητα/ακυρότητα του άρθρου 85β του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 2342/2002 (1) της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002, και του άρθρου 73α του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 (2) του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, την απόφαση που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 4 Ιουνίου 2013 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-431/10 και T-560/10, Nencini κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, και να κρίνει, μεταρρυθμίζοντας την εν λόγω απόφαση και δεχόμενο τους λόγους ακυρώσεως που προβλήθηκαν ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παράνομες τις προσβληθείσες πρωτοδίκως πράξεις,
—
Επικουρικώς, στην περίπτωση που επικυρωθεί η υποχρέωση του R. Nencini να επιστρέψει τα επίμαχα ποσά, να προσδιορισθούν εκ νέου –αφού ακυρωθεί και μεταρρυθμιστεί η προσβαλλόμενη απόφαση– με δίκαιο τρόπο τα εν λόγω ποσά ή να αναπεμφθεί ο φάκελος στη Γενική Γραμματεία του Κοινοβουλίου για εκ νέου δίκαιο προσδιορισμό του επίμαχου ποσού,
—
να αναιρέσει την απόφαση κατά το μέρος της που αφορά τα έξοδα και, συνεπακόλουθα, να τη μεταρρυθμίσει καταδικάζοντας το Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα της υποθέσεως T-431/10 και της υποθέσεως T-560/10 ή να διατάξει τον συμψηφισμό των δικαστικών εξόδων,
—
Εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα της αναιρετικής διαδικασίας.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Πρώτον, ο αναιρεσείων προβάλλει παράβαση των κανόνων της παραγραφής και παραβίαση των αρχών της ασφάλειας δικαίου, της αποτελεσματικότητας και της λογικής. Το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε τα αιτήματα του αναιρεσείοντος θεωρώντας ότι οι προθεσμίες αρχίζουν να τρέχουν από την κοινοποίηση της αποφάσεως ανακτήσεως και του χρεωστικού σημειώματος, δηλαδή έντεκα χρόνια μετά την παύση των κοινοβουλευτικών καθηκόντων του R. Nencini.
Δεύτερον, ο αναιρεσείων επικαλείται πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά την παραβίαση των αρχών της εκατέρωθεν ακροάσεως και της αποτελεσματικής προστασίας, δεδομένου ότι τα στοιχεία που προβλήθηκαν προς στήριξη της αποφάσεως είναι διαφορετικά από εκείνα κατά των οποίων στράφηκε ο αναιρεσείων.
Τρίτον, προβάλλεται εσφαλμένη εφαρμογή της ρύθμισης περί καταβολής των εξόδων και αποζημιώσεων των βουλευτών του Κοινοβουλίου (ρύθμιση ΕΑΒ) τόσο για τα ποσά που αφορούν τα έξοδα ταξιδίου όσο και για τα ποσά της αποζημίωσης γραμματείας των βουλευτών. Ειδικότερα, υποστηρίζεται, αφενός, ότι η έννοια της «κατοικίας» ερμηνεύθηκε εσφαλμένα, δεδομένου ότι δεν μπορεί να συμπίπτει με την έννοια της επίσημης «κατοικίας», και, αφετέρου, ότι δεν υφίσταται κατάχρηση από διάφορες απόψεις και ότι είναι αντιφατικό να θεωρηθεί ως απλή «διαδικαστική παρατυπία» η μη αναφορά των ονομάτων όλων των δικαιούχων αποζημίωσης γραμματειακής υποστήριξης, αλλά συγχρόνως να θεωρηθεί η εν λόγω παρατυπία ως μη δυνάμενη να θεραπευθεί, λαμβανομένης υπόψη της ασάφειας της ρύθμισης όπως ίσχυε τότε.
Τέταρτον, η αίτηση αναιρέσεως στηρίζεται σε παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας κατά τον καθορισμό του προς ανάκτηση ποσού. Η υποχρέωση επιστροφής ολόκληρου του ποσού που εισπράχθηκε στερείται λογικής.
Τέλος, ο αναιρεσείων προβάλλει εσφαλμένο προσδιορισμό των δικαστικών εξόδων που χρεώθηκαν στον R. Nencini. Τα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε για την προσφυγή κατά της πρώτης αποφάσεως, από την οποία στη συνέχεια παραιτήθηκε, οφείλονται σε εσφαλμένη ενέργεια του αντιδίκου ο οποίος παραδέχτηκε εξάλλου την εν λόγω παρατυπία προβαίνοντας - μετά την κοινοποίηση της πρώτης προσφυγής - σε αντικατάσταση της αποφάσεως με άλλη, στα ιταλικά.
(1) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 2342/2002 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση των κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (EK, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση του Δημοσιονομικού Κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ΕΕ L 357, σ. 1.
(2) Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002 για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ΕΕ L 248, σ. 1.
Full & Egal Universal Law Academy